Blog of shweyoat

တိုး၍သာတက္
တစ္ဖက္ရပ္ျဖင့္
ေခၽြးဒီးဒီးက်
လူက်ပ္လွသည္
ေရွ႕တိုးမရ 
ေနာက္ဆုတ္မက်
ခုမွအဟုတ္
လူငပိသိပ္ခံရတယ္
လူပိုမတင္သည့္
အထူးယာဥ္တဲ့ေလး  ။      ။

(ေရႊရုပ္စီးခဲ့ရေသာ မဟာရန္ကုန္ုျမိဳ႕မွ အထူးကားမ်ားအား ဤကဗ်ာစျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳပါ၏)
                                                              ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ
                                                                                                      ေရႊရုပ္

   ယခုအပတ္ အရမ္းအရမ္း ဖလန္းဖလန္းထရဲ႕ ေမးလိုရာေမး ေျဖခ်င္တာေျဖမယ္ အစၤီအစဥ္  ကို စီစဥ္သူေရႊရုပ္၊ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းသူေရႊရုပ္၊ ျပန္လည္ေျဖၾကားသူ ေရႊရုပ္ တို႕က တာ၀န္ယူစီစဥ္တင္ဆက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။.
   “ေျဖာင္း....ေျဖာင္း...ေျဖာင္း.”(လက္ခုပ္တီးတာေနာ္ ..ပရိတ္သတ္လဲကိုယ္ဘဲေလ)
   စတိတ္စင္ၾကီးတစ္ခုလံုးမွာ မီးေရာင္စံု ဆလိုက္မ်ား ၊ ေနာက္ျပီး မီးခိုးေငြ႕မ်ား ၊ေရပူေဖာင္းမ်ားနဲ႔ ၾကီးက်ယ္လွပေနပါတယ္။ စတိတ္စင္ေအာက္က ပဲြၾကည့္ခံု ဆိုဖာေတြမွာမွီျပီး ၾကည့္ေနသည့္ပရိတ္သတ္မ်ားမွာ ခန္းမၾကီးျပင္ဆင္ထားပံုကို သေဘာက်စြာ တီးတိုးေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ
   “ငါေတာ့ေမ့လို႕မရေတာ့ဘူး ခ်စ္ဆံုးေရ..”
အခန္းပတ္ပတ္လည္ေဘာက္မ်ားမွ ညင္သာစြာထြက္ေပၚလာေသာ အသံေညာင္နာနာက ပရိတ္သတ္မားထဲသို႕ စူးကနဲ၀င္ေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ဘဲ
စတိတ္စင္ေနာက္မွ အသံတစ္ခုသာယာစြာထြက္ေပၚလာပါတယ္။
   “ယခုစီစဥ္တင္ဆက္သူက ကို႕ယို႕ကားယား ဖက္ရွင္ကို သူမနဲ႔ လိုက္ဖက္ညီစြာ ၀တ္ဆင္ျပီး ထြက္လာပါျပီ။ သူမကေတာ့ ပရိတ္သတ္ေတြ တခဲနက္အားေပးေနတဲ့ ေရႊရုပ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္”
    ကို႕ယို႕ကားယားဖက္ရွင္ ေခါ္င္းစဥ္နဲ႔ညီစြာ ေရႊရုပ္သည္ အက်ၤီပြပြၾကီးကို ကို႔ယို႕ကားယား ၀တ္ဆင္ကာ “ငါေတာ့ေမ့လို႕မရေတာ့ဘူး  ခ်စ္ဆံုးေရ ”သီခ်င္းကို မာန္ပါပါ သီေၾကြးျပီး ကားယားကို႔ယို႕ လမ္းေလွ်ာက္ပါေတာ့တယ္။
ပရိတ္သတ္ၾကီးမွာတစ္ခါတည္း မတ္တပ္ေတြရပ္ကာ လက္ခုပ္တီးျပီး
  “ေရႊရုပ္...ေရႊရုပ္...ေရႊရုပ္”
ေရႊရုပ္စင္ေပၚကေန တစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည့္ရင္း လက္အုပ္ေလးခ်ီကာ ဒူးညႊတ္လို႕ ပရိတ္သတ္ေတြကို အရိုအေသေပးလိုက္ပါတယ္။ ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႔  ”ေရႊရုပ္..ေရႊရုပ္အားေပးသံေတြက ခန္းမၾကီးေပါက္ထြက္သြားမတက္ ဆူညံေနပါတယ္ ေရႊရုပ္အလွပဆံုးျပံဳးကာ (ေအာင္မေလး ေရးရတာ ဖီး(feel) ရိွလိုက္တာ ။)
  “very thank you, thank you so much..”
ေရႊရုပ္တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ လူအထင္ၾကီးေအာင္ ေျပာျပီးေနာက္
“အခုလို မဂၤလာအခ်ိန္သာမယမွာ ပရိတ္သတ္ၾကီးကို အရမ္းအရမ္း ဖလန္းဖလန္းထရဲ႕ ေမးလိုရာေမး ေျဖခ်င္တာေျဖမယ္ အစၤီအစဥ္ ကိုိ တင္ဆက္ေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻအရပ္ရပ္ကေတြ႕တဲ့လူကို ဂုတ္ဆဲြျပီး အတင္းအားတမ ေျဖခိုင္းတဲ့ အစီစဥ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီစဥ္မွာ ဆိုက္ကားနင္းတဲ့ေရခဲေရေရာင္းတဲ့သူကစျပီး ကမာၻ႕အခ်မ္းသာဆံုး သူေဌးၾကီးအထိ အကုန္လံုးေမးျမန္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအပတ္မွာေတာ့ ဟိုအပတ္လို မဟုတ္ပါဘူး အဲ.... အင္းဟုတ္တယ္ အခုအပတ္မွာ ဟိုအပတ္လို အရင္ကငါးေယာက္အေမးအေျဖမဟုတ္ေတာ့ဘဲ တစ္ေယာက္တည္းကိုသာ ေမးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုရင္ အခုစာရိုက္ေနတဲ့ ေရႊရုပ္တစ္ေယာက္လက္ေညာင္းလာျပီလို႕သတင္းရထားပါတယ္။ ေၾသာ္...အိပ္လဲငိုက္ေနတယ္တဲ့  ဟင္..ေၾသာ္..ေနာက္တစ္ပတ္မွပိုေမးတဲံ ..အယ္ စာရိုက္ရင္းတန္းလန္းရီျပလိုက္ေသးတယ္။ ေ ၾသာ္..ေၾသာ္ ...ဖလိုင္းကစ္တဲ့”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ ပရိတ္သတ္ၾကီးရွင္...အစီအစဥ္တင္ဆက္သူေရႊရုပ္က တစ္ေယာက္မက ေမးခ်င္ပါေသာ္လည္း စာေရးသူေရႊရုပ္က ပ်င္းေနပါသျဖင့္ (အင္းေနာ္ ... ကိုယ့္ကို္ယ္ကိုယ္လဲ ဇာတ္ေကာင္ခဲြသြားရင္ အတင္းေျပာရတာပါလားေနာ္) တစ္ေယာက္နဲ႔သာေက်နပ္ၾကပါလို႕”
   “ယခုအပတ္အလွည့္က်ေျဖေပးမယ့္ သူကေတာ့ စာေရးဆရာမ နာမည္ၾကီး ေရႊရုပ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ” (ဘာျဖစ္လဲ ကိုယ့္ဘာသာၾကီးတာေနာ္)
ေနာက္ေရႊရုပ္တစ္ေယာက္စင္ေပၚကိုေရာက္လာပါတယ္။
  ပရိတ္သတ္ၾကီးက ဒုတိယအၾကိမ္ မတ္တပ္ရပ္ျပီး လက္ခုပ္တီးကာ
“ေရႊရျပ္...ေရႊရုပ္”
စာေရးဆရာမေရႊရုပ္က  ပရိတ္သတ္ကိုေ၀့ၾကည့္ကာ
“ေရႊရုပ္ကိုအားေပးတဲ့အတြက္ အရမ္းကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ”
အစီစဥ္တင္တက္သူေရႊရုပ္နဲ႕ စာေရးဆရာမေရႊရုပ္တုိ႕ နွစ္ေယာက္စင္ေပၚမွာ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီလွေနပါေတာ့တယ္(အမယ္ဒါက်ေတာ့ လက္မေညာင္းဘူး)
အဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ အစီစဥ္တင္ဆက္သူေရႊရုပ္က စျပီး ေမးခြန္းေတြ ေမးပါေတာ့တယ္။
ေမး - ေရႊရုပ္အခုလို နာမည္ၾကီးတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ
ေျဖ- ေရႊရုပ္ဆိုတဲ့နာမည္ကို font ၾကီးၾကီးနဲ႔ေရးလို႕ပါ
ေမး- မွတ္သားစရာပါလားေနာ္ ဒါနဲ႔ ေရႊရုပ္စာေတြေရးရင္ဘာကို ဦးစားေပးေရးပါသလဲဟင္.
ေျဖ-သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းကိုယ့္ေကာင္းေၾကာင္း အဟဲဟဲ.....
ေမး - အဲ့ဒါေၾကာင့္နာမည္ၾကီးတာေနမွာ  ျပီးေတာ့ေလ ေရႊရုပ္ဂီတသံစဥ္ေတြမွာဘယ္အမ်ိဳးစားကိုနွစ္သက္ပါသလဲ ။သပမာ ရပ္စ္တို႕ေပါ့တို႕
ေျဖ-အဲ့ဒါေတာ့ေရႊရုပ္သိပ္နားမလည္ပါဘူး။ သီခ်င္းဆိုရင္ေတာ့ ခ်ိဳမိုင္မုိင္ခ်ိဳဆို႕ကစျပီး (၆)နာရီဆိုျပန္လာေပးပါအေဖထိၾက္ိဳက္ပါတယ္
ေမး- ေရႊရုပ္ရဲ႕အခ်စ္ေရးကိုေျပာျပလို႕ရမလား
ေျဖ- အုန္းသီးေတြေစ်းၾကီးေနလို႕ အဲ့ဘက္ေတာ့လိုက္မမီွပါဘူးရွင္
ေမး- ဒါဆိုအိမ္ေထာင္ေရး ကိုေရာစိတ္၀င္စားဘူးလား
ေျဖ- ေၾသာ္...ဒါကက်ေတာ့ ေယာက်ၤားေတြကိုယ္၀န္ေဆာင္တဲ့အခါက်ရင္ေတာ့ စိတ္၀င္စားမိမလားဘဲ..”
ေမး- အမ်ားၾကီးေတာ့ထပ္မေမးေတာ့ပါဘူး
ေျဖ-ဟုတ္ကဲ့ ေကာင္းပါတယ္ အခုစာေရးေနတဲ့မေရႊရုပ္ကလဲ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးလို႕ေျပာေနပါတယ္”
ေမး-ေနာက္ဆံုးပရိတ္သတ္ကို စကားလက္ေဆာင္ေလးေပါ့ ပါးေပးပါဦး
ေျဖ- ေပ်ာ္ခ်င္ရင္ ”ေရႊရုပ္စာေပ လူ႕မိတ္ေဆြတဲ့ ”

္ျပီးေတာ့အစီစဥ္တင္ဆက္သူက ပရိတ္သတ္ၾကီးကို အခ်ိဳသာဆံုးျပံဳးျပကာ 
“အခုလို ဒီအပတ္မွာ နာမည္ၾကီး စာေရးဆရာမေရႊရုပ္နဲ႔ေတြ႕ဆံုျပီးတဲံအခါ ေနာက္အပတ္မွာ ဒါမွမဟုတ္ေရွ႕အပတ္မွာ ဘယ္သူနဲ႔ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းမလဲဆိုတာေစာင့္ၾကည့္ပါဦးလို႕...”
.....................................................................................................................................................................
      ျပံဳးေပ်ာ္နုိင္ပါေစ
                                                                          ေရႊရုပ္

က်မ ဖုန္းကိုင္ျပီး ခန္းမျပင္သုိ႕ ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ဆီက ဖုန္းလဲလာေတာ့မယ္ ဗိုက္ထဲမွာလဲ ရစ္ခ်ာစေကးဘယ္ေလာက္ထိရိွျပီလဲမသိဘူး .။ တစ္ခုေတာ့စဥ္းစားမိတယ္ ။ အိမ္သာတက္ရင္းစာေတာ့ဖတ္ဖူးေနတာဘဲ ။ ဖုန္းေတာ့မေျပာဖူးေသးဘူး ။ အယ္...အားနာစရာေနာ္ ။ ကိုယ္က အိမ္သာတက္ရက္ၾကီး သူနဲ႕ လွမ္းက်ဴလို႕လဲ အစဥ္ေျပပါ့မလားေလ။ သူကတစ္ဖက္ဖုန္းကို ကိုင္ရင္းဘာမွမျဖစ္ေတာင္ ကိုယ္က နံေနေလာက္တယ္ ။ အိုဘာျဖစ္လဲ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အိမ္သာထဲ ဖုန္းေျပာတာလဲ ဖီလင္တစ္မ်ိဳးဘဲဟာ... ဒါေပမယ့္ က်မ ဖုန္းလာမွာသိရက္နဲ႔ ဖုန္းကိုင္ျပီး အိမ္သာထဲထိုင္မေျပာခ်င္တာ ဂြက်ေနတာဘဲ ... ဖုန္းမလာပါေစနဲ႔ ...ဖုန္းမလာပါေစနဲ႔....
“၀ါကာ ၀ါကာ ေရ႕ေရ႕႕ ”
“ဟဲ့ ေသာက္ပလုတ္တုတ္ ...”
ကံမေကာင္းပါ အိမ္သာေရွ႕အေရာက္ ဖုန္းက ထျမည္လာခဲ့ပါျပီ။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အခ်ိန္ကိုက္ဆက္သလားေတာင္မွတ္ရတယ္ ။သူမွသူ ... သူ႕ဖုန္းေပါ့ ။ မကိုင္လို႕လဲ အစဥ္မေျပ ဖုန္းကိုင္ျပီး အိမ္သာထဲ ၀င္လိုက္တယ္။
“အင္းးးးးေပါ့ .....”
“ အဲ့လိုပါဘဲ ....”
“ဟုတ္ကဲ့ စားေနတာ... ”
အိုဘာေတြေျဖမိပါလိမ့္ သူက ေန႕လည္စာ စားျပီးျပီလားတဲ့ေလ ။ အခု အိမ္သာထဲမွာလို႕ ေျပာလုိက္ရင္ရွက္စရာ ... ဘာျဖစ္လဲ သူမွမျမင္တာ စားေနတယ္ ... အဟီးးးး...
အိမ္သာတက္ရင္း ဖုန္းေျပာရတာ ကို ဂုဏ္ေတာင္ယူခ်င္သလိုလုိျဖစ္လာတယ္ ။ေလာကမွ အသာယာဆံုး အခ်ိန္နွစ္ခ်ိန္ဆံုတာဘဲ ။ ခ်စ္သူနဲ႔ စကားေျပာရတဲ့အခ်ိန္က သာယာခ်ိန္တစ္ခု ေနာက္တစ္ခုက အိမ္သာတက္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ ...
က်မ အိမ္သာတက္ရင္း .. သူနဲ႕ စကားေတြ ေဖာင္ဖဲြံ႕ရတဲ့အခ်ိန္ေတြကို မကုန္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး အိမ္သာတက္တာလဲ မျပီးေစခ်င္သလို .. သူ႕ကိုလဲ စကား အျပတ္မခံေတာ့ဘူးေပါ့.........
ဒါေပမယ့္ေလ ..က်မတက္တဲ့အိမ္သာျပင္က စကားသံေတြၾကားလိုက္ရတယ္ဆိုရင္ဘဲ..
“အင္းေလ မင္းက အဲ့ေဆာ္ကိူ ေသခ်ာသြားၾကည့္တာကို .. ဟိုက လက္၀ါးေတာင္ျပတာေတာင္နည္းေသးတယ္။ ”
“ဟယ္ ျပႆနာ အရွည္ၾကီးတက္ျပီနဲ႔တူတယ္ ။ ”
က်မဖုန္းထဲမွာ စကားမွားသြားပါတယ္။ သူက ဘာေျပာတာလဲတဲ့ ေတာ္ေသးရဲ႕ မၾကားသြားလို႕ ။ အျပင္မွာ ေကာင္ေလးေတြ အဖဲံြ႕လုိက္။ က်မျဖစ္လိုက္ရင္ အဲ့အတိုင္းဘဲေလ။က်မ သူဖုန္းလာတာနဲ႔ အိမ္သာကို ေလဒီတို႕ ဂ်န္းကဲ တို႕ မၾကည့္လိုက္မိဘူး အမွန္ေျပာရရင္ ေယာက်ၤားေလးအိမ္သာထဲကို၀င္လာမိတာဘဲ ။အမယ္ ဟိုအျပင္ဘက္ကေကာင္ေတြ က်မေဘးက အိမ္သာေတြထဲကို ၀င္သြားၾကျပီ..အို က်မအိမ္သာေတာင္လာေခါက္ေနေသး ။ က်မ အသံ ေအာ္ေတာ္မစ္တစ္ တုိးသြားတယ္ ။ ဟိုဘက္က သူက မၾကားရေတာ့ဘူးတဲ့ေလ။ အဟင့္ ခုနက ၾကည္နႈးေနတာေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္ုျပီလဲ ေတာင္မသိေတာ့ဘူး ။ သူကလဲ ခုမွ ဖုန္းေျပာေကာင္းေနေသးတယ္ ။ က်မအသံကို မၾကားရလို႕တဲ့ လွမ္းေတာင္ ကြိဳင္လိုက္ေသးတယ္ေလ... က်မလဲသတ္ရင္သတ္ေလသံနဲ ႕ ရႈးရႈး ရႈးရႈး ေျပာရတယ္ သူက ဘာေတြေျပာေနတာလဲတဲ့ ရႈးရႈးဘဲၾကားရတယ္တဲ့ ...လာေသးတယ္ သူ႕ခ်စ္သူ ဒီဘက္မွ ေျမြမိေနတာ သူမွမသိတာ...
“ေဒါက္ေဒါက္ .....”
ဟာျပႆနာဘဲ က်မတက္ေနတဲ့ အိမ္သာကုိ အျပင္ကတစ္ေယာက္က ေခါက္ေနျပန္ျပီ ။ ဟို ဘက္ခန္း၀င္ထိုင္တဲ့ေကာင္ေတြ ဂန္းနာေကာင္ေတြကလဲစက ားကိုတိုးတိုးမေျပာဘူး ..သူဖုန္းထဲက ၾကားသြားမွျဖင့္.. ဟင္းေနာ္ ... က်မလဲ တံခါးကို အသာအယာျပန္ေခါက္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္အျပင္ကေကာင္က
“ေယာက္ဖ ျမန္ျမန္လုပ္.. ကိစၥက ထိပ္၀ေရာက္ေနျပီ..”
“ေသပါ့လား ဂန္းနာေကာင္ရဲ႕ ..”
က်မလဲသူဘာေတြေျပာေနလဲ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါ ။ေခၽြးေတြ တစ္ျပံဳၾကီးထြက္လာေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဖုန္းထဲက တာ့တာေတာ့ၾကားလိုက္တယ္ ။။ျပီးေတာ့သူဖုန္းခ်သြားတယ္ ။အင္းကိစၥတစ္ခုေတာ့ေအးျပီ။ အျပင္ထြက္လို႕မရေသး ။ အျပင္မွာ အျပံဳလိုက္ၾကီးတန္းစီေနေသးတယ္။ မွားျပီ....သမီးမွားျပီ အေမရဲ႕ ခ်စ္ေဇာေတြၾကြယ္မိေတာ့ ေယာက်ၤားေလးအိမ္သာကိုမွားတက္မိျပီ အေမရဲ႕ ... ခလုတ္ထိရင္ အမိတတယ္တဲ့ ။ တကယ္ေနာ္.. အမယ္ ဟိုဘက္ကေကာင္က ေအာက္ကပလံုပလံုနဲ႔ စိုင္းစိုင္းသီခ်င္းေတာင္ေအာ္ဆုိေနလိုက္ေသးတယ္ ။။
“ခ်စ္ခဲ့တာ ေလးနွစ္ အျပစ္မဲ့စြာေ၀းလႊင့္...”
ေခြးစုတ္ ပါးစပ္ထဲ ခ်ီးေငြ႕၀င္ပါေစထြက္ရင္ အျမန္ထြက္တာမဟုတ္ဘူး ..အျပင္က ေကာင္ေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ထြက္သြားသံေတြကိုၾကားရတယ္။ ဒီေကာင္ အိမ္သာတက္တာ သီခ်င္းဘယ္နွစ္ပုဒ္ေလာက္ျပီးမွျပီးမွာလဲမသိဘူး က်မလဲအျပင္ထြက္ခ်င္ေနျပီ ။.ဒါေပမယ့္ အသက္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမရႈရဲ။ စိတ္ညစ္တာ အသက္ေတာင္ေပ်ာက္ခ်င္တယ္။ အယ္...ဟိုဘက္ကေကာင္ ေရေလာင္းေနျပီ ။ အျပင္ကိုထြက္ျပီ ...
“ေဒါက္ေဒါက္...”
“အဲ....”
က်မတံခါးကိုလာေခါက္တယ္ ။ က်မလဲ အသာျပန္ေခါက္လိုက္တယ္ ။အသံေတာ့မထြက္ရဲ ။။အဲ့ အိမ္သာထဲမွာ စီးရီးထုတ္တဲ့ေကာင္က ဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ ။
“ ငါလူၾကည့္ေပးထားပါ့မယ္။ နင္ဖုန္းၾကီးကိုင္ျပီး ျပံဳးျပီး ေယာက်ၤားေလး အိမ္သာထဲ ၀င္သြားကတည္းက ငါျမင္တယ္။ သိလား တာ့တာ ။ အျမန္သာထြက္ခဲ့ ။ ”
က်မအျပင္ကိုေျပးထြက္သြားေပမယ့္ ။ခုန စီးရီးထုတ္တဲ့ေကာင္ကိုမေတြ႕ရ ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေနရာက က်မကိုၾကည့္ရီေနမွေသခ်ာပါတယ္။ အို ရွက္လိုက္တာေနာ္..........
...............................................။ ။ ။..................................................................................................
ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ
ေရႊရုပ္

ရွက္ၾကေပဘူးလား
လူတကာအရမ္းၾကိဳက္
အသည္းခိုက္ေအာင္ေတာ္
ဆရာအၾကည္ေတာ္တဲ့
အခုေတာ့ သူမ်ားနာမည္အတုခိုး
မရိုးမရြတုပေရး
`နာမ´ကုိေတာင္ အေတာ္ေလးဆင္ေအာင္
အ...ခ...ေတာ္
အ...န...ေတာ္
အ.........ေတာ္
အ.........ေတာ္
အ.........ေတာ္
အင္း...ေတာ္လြန္းၾကပါေပတကား
ရွက္ၾကေပဘူးလား
လူတကာအရမ္းၾကိဳက္
အသည္ခိုက္ေအာင္ဆိုု
Lကိ္ုင္ရာလို Rဇာနည္လိုမ်ိဳးေပါ့
အခုမ်ားေတာ့စာမ်က္နွာေပၚ ကေလာင္ေရြး
A to Z ေပးကာ ..
အင္းရွက္ၾကေပဘူးလား
ရွက္ၾကေပဘူးလားရွင္
လူတကာ အရမ္းၾကိဳက္
အြန္လိုင္းမွာဆို
အသည္းခိုက္ေအာင္ရႈပ္ (အဲ ပတ္္တာ(ျပႆနာ)ေတာ့ တတ္ျပီ ..သိဘူးေလကာရံက ဒါဘဲမိတယ္)
ေရႊရုပ္တဲ့ေလ
အခုမ်ားေတာ့ သူမ်ားနာမည္ကို အင္ထု
`ဖင္´ဖုဖုနဲ႕ (ဟုတ္လားမသိဘူး သူ႕ကာရံလဲ အဲဲ့ဒါဘဲရတယ္)ဟိုေကာင္မေလးကလဲ နာမည္ေရြး
သူလဲေရႊရုပ္ဘဲေပးတယ္
ေဟာ...ေနာက္တစ္ေယာက္က တစ္မ်ိဳးလုပ္
ေငြရုပ္တဲ့ေလ
ေၾကြရုပ္တဲ့ေလ
ေၾကးရုပ္တဲ့ေလ
ေခြးရုပ္တဲ့ေလ..(အဲလြန္ကုန္ျပီ..)
တကယ့္ေရႊရုပ္က အလွပေကး(ေၾကာ္ျငာ) အထာေတြလဲမေပးတတ္
ေျပာင္စပ္စပ္မ်က္နွာေဘးနဲ႔(အဲဘယ္ေရာက္ကုန္ပါလိမ့္ မသိေတာ့ဘူးဟုတ္တာဘဲဟာ ဟီး.....)
ဟာသေတြဘဲ အမွန္ေရးတယ္
အားေပးၾကဦး....

ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ...
ေရႊရုပ္

“အီးဟီးဟီး ..အေဖရယ္.. အေဖမရိွေတာ့ရင္ လူပံုအလည္ဘယ္မ်က္နွာနဲ႔ေနရမွာတုန္း”
“ဟဲ့ ပန္းကဗ်ာ နင္ကဘယ္သူ႕ မ်က္ႏွာေျပာင္းခ်င္လို႕လဲ”
ကုတင္ေပၚမွာေလာကၾကီးကို စြန္႕ခြာဖို႕ အားလံုးျပင္ဆင္ ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့လိုျပင္ဆင္ဖို႕ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခား၀မ္းနည္းမႈေတြကို တိုက္ထုတ္ရသလို၊ တစ္ေကာင္ၾကြက္ျဖစ္က်န္ခဲ့မယ့္ သမီးေလးပန္းကဗ်ာအတြက္လဲ နွစ္ေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေအာင္ စီမံခဲ့ရပါေသးတယ္။ ခုေတာ့စိတ္ခ်လက္ခ်သြားနိုင္ျပီတဲ့။
“အီးဟီးဟီး..အေဖကလဲ စကားအျဖစ္ဥပမာေပးတာကို သမီးေျပာခ်င္တာက အေဖသာမရိွရင္ ေသာင္ျပင္မွာလႊတ္တဲ့ ဟိုဟို....”
ပန္းကဗ်ာ လက္တစ္ေခ်ာင္းေထာင္ျပီး စကားကျပဴတစ္ျပဴတစ္ျဖစ္ေနေတာ့ အေဖေရာဂါသည္ၾကီးက စိတ္မရွည္ဘဲ
“ေခြးလို႕ေျပာလိုက္ပါသမီးရယ္”
“ဟင့္....ေျပာလို႕မျဖစ္လို႕ေပါ့အေဖရယ္...သမီးေခြးျဖစ္တာအေရးမၾကီးေပမယ့္ ...ဟင့္ ...မ်ိဳးရိုး ကိုထိခိုက္မွာစိုးလို႕ေပါ့အေဖရယ္....”
“ဟင္ ...ဟုတ္တယ္ ေခြးမဟုတ္ဘူး..”
“အေဖသမီးကိုထားမသြားနဲ႔ေနာ္.......အီးဟီးဟီး...”
ဦးဘေမာ္သက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အားလံုးသမီးေလးကိုေျပာျပရဦးမယ္ေလ”
“သမီးရယ္ အေဖသိပါတယ္။ အခုရြာေတာင္ပိုင္းက ေဒၚပုမၾကီးဆံုးသြားတယ္မဟုတ္လား ။သမီးရယ္ နာေရးကူေငြေတြမ်ားေအာင္ အေဖေလ လစာထုတ္ျပီး(၁)ရက္ေန႕ ေနာက္ျပီးရံုးပိတ္ရက္ စေနတနဂၤေႏြမွာ အေဖရက္လည္ေအာင္ ဒိတ္နဲ႔တိုက္ျပီးအတိအက်ေသပါ့မယ္ သမီးရယ္...မဂၤလာေဆာင္သလိုေပါ့...”
“အီးဟီးဟီး အေဖရယ္ ေသတာေတာင္ သမီးအတြက္ဆိုျပီးၾကည့္တဲ့အေဖရဲ႕...”
“ငိုမေနပါနဲ႔ အေဖမေသေသးဘူး လလည္ဘဲရိွေသးတယ္ ။ လကုန္ခါနီးမွ ေသမွာေနာ္..အဲ့က်ငိုဖို႕ခ်န္ထားဦး သမီးဒီေန႕ ေမာင္ျမတ္ဘုန္းလာလိမ့္မယ္။ သမီးရဲ႕ဖူးစာရွင္ သူနဲ႕႔သမီးလက္ဆက္ရမယ္ ..သူလဲတစ္ေကာင္ၾကြက္ ဆိုေတာ့ ႏွစ္ေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ၾကေပါ့”
ပန္းကဗ်ာ အတိတ္ကို ျပန္စဥ္းစားရင္းမ်က္ရည္ေတြက်ေနပါတယ္။ ခုဆို အေဖဆံုးတာ တစ္နွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျုပီ သမီးတို႕ နွစ္ေကာင္ၾကြက္ဘ၀ကေန သံုးေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေတာ့မယ္ အေဖရဲ႕ စဥ္းစားရင္း ဗိုက္ကို ကိုင္လိုက္ေတာ့ အထဲက ကေလးလႈပ္ေနတာေၾကာင္ ပန္းကဗ်ာျပံဳးလုိက္ပါတယ္. ေနာက္တစ္လဆိုေမြးေတာ့မယ္ . နာရ႔ီကိုၾကည့္ေတာ့  ညကိုးနာရီခဲြေနျပီ ။ေနာက္မက်ဖူးေသာေမာင္ ေနာက္က်ေနပါလား။
“မိန္းမေရ မိန္းမ..”
စဥ္းစားေနတုန္း ေမာင့္အသံကိုရုတ္တရက္ၾကားလိုက္မိလို႕လန္႕သြားပါတယ္။ ေမာင့္ကိုတံခါးေျပးဖြင့္ ေပးေတာ့ ေမာင့္မ်က္နွာကမေကာင္း..
“ေမာင္ေနာက္က်လွခ်ီလား..ဒီမွာကဗ်ာထမင္းစားဖို႕ေစာင့္ေနတယ္..ဟင္ေမာင္...”
စိတ္ညစ္လာတဲ့အထဲမွာ ပန္းကဗ်ာေအာ္လုိက္တာမို႕ လန္႕သြားေသာေၾကာင့္
“ဟာလန္႕လိုက္တာ ဘာလဲကြာ..”
“ဟင္ေမာင္ လုပ္ရက္တယ္ ... ေမာင္ေတာ့က်ိဳးျပီ...”
“ဟာဘာက်ိဳးတာလဲကြာ...”
“ငါးပါးသီလက်ိဳးတာေလ ..အရက္ေတြေသာက္လာတယ္မဟုတ္လား”
စိတ္ညစ္တာက ညစ္တာဘဲ ... ပန္းကဗ်ာ အဲ့လိုေပါက္ကရေျပာတတ္တာေတြေၾကာင့္ အရင္က စိတ္ညစ္တာေပ်ာက္ေပမယ့္ ခုေတာ့
“နဲနဲပါ...နဲနဲဘဲေသာက္လာတာပါ...”
နဲနဲပါလို႕ဘဲေျပာနိုင္တဲ့ေမာင္ အိပ္ယာေပၚကိုပစ္က်သြားပါတယ္။ သူမ်ားမွားတဲ့သိန္းသံုးဆယ္ကို ေလွ်ာ္ရမယ္တဲ့ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိဘဲေလ။ တစ္လမွ လစာသံုးသိန္း၊ဆယ္နွစ္လုပ္မွ ေၾကမယ့္ေငြပမာဏပါဘဲ မွားတဲ့သူေလွ်ာ္ပေစေပါ့ ခုေတာ့ ...ရြာကေနလာကတည္းက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ အိမ္နဲ႔ျခံ၀ယ္ဖို႔ ရႈြာကဟာေတြအကုန္ေရာင္းခဲ့တာ ..ခုေနာက္ပိုင္းရက္ေတြမွာေမာင္ အရင္က မေသာက္ဖူးေသာ အရက္ေတြေသာက္ျပီး ေနတိုင္းလိုပင္ က်ိဳး (ငါးပါးသီလ) လာပါေတာ့တယ္။
............................
ROSEY တံဆိပ္ အက်ီအမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္လုပ္တဲ့ကုမၸဏီကေန ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အက်ၤီ၀တ္ျပီးcatwalk ေလွ်ာက္ျပိဳင္ပဲြံတဲ့ ေမာင္ေရ ..ပထမဆုရတဲ့ကိုယ္၀န္ေဆာင္မယ္ကို သိန္းသံုးဆယ္တဲ့..”
ဒီေန႕လဲေမာင္အရက္ေတြမႈးလာပါတယ္။ တီဗီြအစီစဥ္က ေၾကျငာကိုၾကည့္ကာ အားပါးတရ ေအာ္လိုက္တဲ့ ပန္းကဗ်ာကို ျမတ္ဘုန္း မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ ၾကည့္ကာ
“အဲ့ဒါဘာျဖစ္လဲ..”
“..........“
ေမာင့္ကိုအေဖာ္စပ္လို႕ပင္မရ ဒါေၾကာင့္ ေရငံုနႈတ္ပိတ္လိုက္ရပါတယ္ .(အဲ ေရမငံုဘဲနႈတ္ပိတ္လိုက္ရပါတယ္)
“ဘယ္မွာ ေမာ္ဒယ္သင္တန္းတက္ခဲ့လဲ..”
“ဟင့္အင္း...”
“အာ ညီမက ကိုယ္၀န္ၾကီးနဲ႔လား”
ပန္းကဗ်ာျပိဳင္ပဲြ၀င္ဖို႕ ေဖာင္သြားျဖည့္ျပီး လူေတြ႕ စစ္ေဆးေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္. ပန္းကဗ်ာရဲ႕ ဗိုက္ကိုၾကည့္ျပီးတအံ့တၾသေျပာလိုက္တာေၾကာင့္ ပန္းကဗ်ာရီျပလိုက္ပါတယ္ . ရီျပလိုက္ခါမွ ပါးခ်ိဳင့္ေလးကခြက္ျပီး ဆံပင္ေလးခါတာတာနဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းမွန္းသိလုိက္ပါတယ္.
“မမတို႕ျပိဳင္ပဲြက ၀န္ကိုယ္ေဆာင္ အက်ၤီ၀တ္ျပီးcatwalk ေလွ်ာက္ရမယ္ မဟုတ္လား ။အဲ့ဒါကိုယ္၀န္ေဆာင္ေတြျပိဳင္ဖို႕မဟုတ္ဘူးလားလို႕..”
“အဲ....”
အမွန္ေတာ့ေမာ္ဒယ္ေတြနဲ႔ျပိဳင္ေစခ်င္တာပါ ။ ဗိုက္ၾကီးသည္ေတြ မေလွ်ာက္တက္ေလွ်ာက္တတ္နဲ႔  ေခ်ာ္လဲေနရင္ catwalk ေလွ်ာက္ျပိဳင္ပဲြကေန သားဖြားမီးယပ္ အထူးေလ့က်င့္ေရးေအဂ်င္စီ.ျဖစ္သြားမွာစိုးေသာေၾကာင့္ပင္..
“ဒီလိုရိွတယ္ ညီမေလးရဲ႕ ...”
“ဟုတ္ကဲ့ မမ ညီမေလး catwalk ေကာင္းေကာင္ေလွ်ာက္တတ္ပါတယ္ ..ရြာမွာေနတုန္းက ကန္စင္းရိုးမွာ ေလွ်ာက္ေနက်...ေနာ္မမ..ညီမလဲျပိဳင္မယ္ လုပ္ပါမမရယ္ ”
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျပိဳင္လို႕ရသြားပါတယ္ ။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္တဲ့သူေတြျပိဳင္သင့္တယ္လို႕႔ ေထာက္ခံလို႕႔ေပါ့..
ဒါေပမယ့္ ေမာင့္ကိုမသိေအာင္ျပိဳင္ရမွာျဖစ္ျပီး ..အိမ္မွာလဲ ေမာင္အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာမွန္ေရွ႕မွာေကာင္းေကာင္းေလ့က်င့္ရပါတယ္။ ေနာက္ ျပိဳင္ပဲြ၀င္တဲ့ေန႕မွာဂ်ဴးဒိတ္ကလဲ ျပည့္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ...
ေမာ္ဒယ္ေတြ ဗိုက္ကိုေခါင္းအုန္းေသးေသးေလးေတြထည့္ပတ္ေနခ်ိန္မွာ ပန္းကဗ်ာတစ္ေယာက္ ဗိုက္ကိုပြတ္ေနပါတယ္
“သားေလး ေမေမနဲ႔တူတူလမ္းေလွ်ာက္မယ္ ပထမဆုရေအာင္ဆုေတာင္းေပး ”
ျပိဳင္ပဲြမွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းတကယ္ကိုယ္၀န္နဲ႔ ျပိဳင္မယ္ဆိုေတာ့ ေအာက္ကဒိုင္လူၾကီးေတြနဲ႔တာ၀န္ရွိပုဂၢိဳလ္ေတြက အထူးတလည္ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။
တကယ္ကိုဘဲျပိဳင္ေတာ့လဲ တစ္ခါမွ စင္ေပၚကိုေသခ်ာတတ္ျပီးမျပိဳင္ဖုူးေပမယ့္ ... ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ေလွ်ာက္နိုင္ခဲ့ပါတယ္..
ျပိဳင္ပဲြမွာ ဒိုင္လူၾကီးအဆံုးအျဖတ္က ဆုရယ္ ပရိတ္သတ္မဲအမ်ားဆံုးဆုရယ္ ေၾကျငာေတာ့ ပန္းကဗ်ာ ဗိုက္ေတြေအာင့္လာပါေတာ့တယ္။ပန္းကဗ်ာ ေခၽြးေစးေတြထြက္လာပါတယ္ ။ မျဖစ္ဘူးဆိုျပီးဆုယူတာနားေထာင္ေတာ့ ပထမဆုနွစ္ဆုစလံုးကို ပန္းကဗ်ာရေတာ့ တကယ့္ေမာ္ဒယ္ေလးေတြေျပးလာပါတယ္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာဘဲံ ပန္းကဗ်ာ....
...............................................
“မင္း ေမာင့္ကိုအသိမေပးဘဲဘာလို႕သြားျပိဳင္တာလဲ ပန္းကဗ်ာ ...ဟင္...တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ ေမာင္ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ ..”
ေျပာလဲေျပာပါတယ္ ..ခုမွသမီးေလးေမြးေပးထားတဲ့ ပန္းကဗ်ာကို မေျပာခ်င္ေပမယ့္လဲ ဂရုဏာေဒါသေတြက သိမ္းထားလို႕မရေအာင္ဘဲထြက္လာပါတယ္ .....
ပန္းကဗ်ာကေတာ့ ဘယ္သူ႕မွ ဘာမွမေျပာဘဲ ေမာင့္လက္ကေလးကိုကိုင္ကာ ျပံဳးေနပါတယ္...ဒါကိုဘဲ ျမတ္ဘုန္း ကအသည္းယားကာ
“ဘာလို႕လဲ ကဗ်ာရယ္ ပိုက္ဆံေလွ်ာ္ရမွာမို႕လား ... ေမာင္ေယာက်ၤားပါ...ခုလဲ ပိုက္ဆံ ျပန္ထြက္လာပါျပီ..တစ္ေနရာမွာမွားသြားတာေမာင္ျပန္စစ္
ျပန္လိုက္လုပ္လိုက္တယ္... ”
“ေဖၾကီးေရ...”
ပန္းကဗ်ာက ေခၚလိုက္တာေၾကာင့္ ထူးထူးဆန္းဆန္းဆိုျပီးၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ျပီးေတာ့ ျပံဳးသြားကာ
“ဗ်ာ ေမၾကီးေရ..”
“ဟီးဟီး... ကဗ်ာေလ..သမီးေလးအတြက္ျပိဳင္တာပါ..သမီးေလးသိတတ္တဲ့အရြယ္ေရာက္ရင္ ေျပာျပလို႕ရတယ္ ...သမီးေလးကိုမေမြးခင္ေသးကတည္းက သမီးေလးဆုရတာလို႕ဆိုျပီးေတာ့.....”
ပန္းကဗ်ာဆက္မေျပာေတာ့ သူေျပာမယ့္ရင္ထဲကစကားကိုလဲ ျမတ္ဘုန္းသေဘာေပါက္သြားျပီျဖစ္ပါတယ္ ။ သမီးေလးရဲ႕ မိခင္ပီသခ်င္တဲ့ သူ႕ရဲ႕ ဇနီးေလးလက္ကိုဆုပ္ကိုင္ကာ ျပံဳးလိုက္ပါတယ္..... ဒီအခ်ိန္မွာဘဲံ...
“ကေလးကိုနို႕တိုက္လို႕ရပါျပီရွင္.........”
........................................................
 ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ
                                                                                                      ေရႊရုပ္

အိမ္ရဲ႕ တံဆတ္ျမိတ္ကေနျပီး
ေရေတြက်ေနတယ္
ဒါဆိုမိုးရြာေနတယ္ေပါ့....

မိုးေရ.......
အားလံုးကို ေအးခ်မ္းေအာင္လုပ္နိုင္လား
ငါ့ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြ မိုးေရေတြက်လို႕ ပူေလာင္ေနတယ္ထင္ပ
ဒီကမာၻၾကီးမွာ ငါဟာသားေကာင္လား
မိုးရြာတာ ဖားေအာ္လို႕ပါ
ဖားေအာ္တာေတာ့ ေျမြကိုက္လို႕ဗ်ိဳ႕
အဲ့ဒါမဟုတ္ဘူး ၊အဲ့ဒါငါျငင္းတယ္
ငါကေျမြကိုျမိဳမယ့္ဖား

လူေတြ လူေတြ
မရတာကိုမွလိုခ်င္ၾကတယ္တယ္တဲ့
ငါေရာလူတစ္ေယာက္မဟုတ္လား
လူေတြက အေ၀းကိုမင္တယ္
အနီးကိုနွင္တယ္တဲ့
ဒါဆိုရင္....
ငါကေရာ ။နင္ေရာ၊သူေရာ.......?

ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္
တန္ဖိုးရိွတဲ့အရာကို
မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ဖို႕
ငါ့မ်က္လံုး၊နင့္မ်က္္လံုး၊သူ႔မ်က္လံုးေတြ တိမ္ဖုံးေနျပီလား

ဘနဲ႔၀နဲ႔ေပါင္းမွဘ၀ျဖစ္တာပါ
ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ကတိုတုိေလး
တန္ဖိုးနဲ႔အဆင့္အတန္းကို ဂုဏ္ရိွစြာ
မွတ္ေက်ာက္တင္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ့ငါ
မရိုးသားတာေတြပါေပမယ့္
ငါ့လိပ္ျပာ ငါသန္႕တယ္
ဒါဆိုနင္ေရာ၊သူေရာ.......?

ဒီမွာေလ
ငါေတာ့မယုတ္မာဘူး
ငါစစ္ပဲြတစ္ခုကိုနႊဲမယ္ဆိုရင္
စစ္သည္အင္အားနဲ႔ လက္နက္ျပည့္စံုတဲ့အခါ
ငါစစ္ေၾကျငာတိုက္မွာပါ
ဒါဆိုနင္ေရာသူေရာ.......?
ငါ့ကုိအေမက
ေလာကၾကီးတထဲေရာက္ရင္
ေခါင္းျငိမ့္တတ္ေအာင္ဘဲ သင္ထားတာမဟုတ္ဘူး
ငါေလေခါင္းလဲခါတတ္တယ္။
ငါ လမ္းဆံုးေရာက္ေအာင္ေလွ်ာက္မယ္
ဖိနပ္ပါးရင္လဲပါးပါေစေပါ့
ငါ့ရဲ႕ကေလာင္က ခုေတာ့ အေရာင္မွိန္ေနမွာပါဘဲ
ဒါေပမယ့္ေလ ငါေလာင္စာေတြစုေနတယ္။
ငါေလွ်ာက္တဲ့လမ္းလဲ
ေတြ႕လိုက္ေပ်ာက္လိုက္နဲ႕႔
ပန္းတိုင္ကိုေတာ့ ျမင္ေနရတယ္
ရတယ္ေဟ့
ပန္းတိုင္ကိုေျခရာခံရင္း
ဆင္ကန္းလဲေတာတိုးမယ္....
မတားပါနဲ႔ ၊မဟားပါနဲ႔
ငါပန္းတုိင္ကိုသြားမလို႕႔ပါ
ေဟာ ...ဒီေနရာမွာ ငါ မြန္းၾကပ္ေနျပီဟာ
ဒီကဗ်ာမွာေလ ငါ့မ်က္ရည္ေတြပါတယ္
ဒီကဗ်ာမွာေလ ေတြေ၀မႈေတြ အဆံုးသတ္တယ္
ဒီကဗ်ာကေန ငါဆက္ေလွ်ာက္မယ္
ဒီကဗ်ာက ငါ့အတြက္လမ္းရွင္းတဲ့ဓား
ကံဆိုတာအလုပ္ပါ
ငါဆိုတဲ့လူမ်ိဳး ကံေၾကာင့္လို႕ထိုင္မျငီးဘူး
တစ္ေန႕မွာ ငါမွငါ ျဖစ္ေစရမယ္
............................
ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ
ေရႊရုပ္

``သင္တန္းတက္ခဲ့တာျခင္း တူတူေပမယ့္ ပန္းခ်ယ္ရီကိုဘာလို႕ မနိုင္ၾကတာလဲ ´´
ဟင္းခ်က္သင္ခန္းစာကိုသင္ေပးတဲ့ စာဖုိမွဴးၾကီးက စားပဲြံေပၚကဟင္းခြက္ေတြ ၾကည့္ရင္း သင္တန္းသားေတြကို ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါကို ေပါင္ခ်ိန္(၁၇၀)ရိွ နာမည္ အရင္ သြယ္လွွလွက
``ေမျမိဳ႕သူမို႕´´
ေနာက္တစ္ေယာက္က
``ဦးေႏွာက္စပယ္ရာပတ္ ေဆာင္ထားလို႕ ေနမယ္´´
စာဖိုမွဴးၾကီးက ေခါင္းကိုညိမ့္ကာ ျပံဳးသည္။ သင္တန္းသားေတြ အကုန္၀ိုင္းရ႕ီ ၾကတယ္။ မရီနိုင္သူက ဂႏၱ၀င္စိမ္း ။သူမ ပန္းခ်ယ္ရီ ဆိုသည့္ ေကာင္မေလးကို လွည့္ၾကည့္မိသည္။ ၾကည့္လိုက္ရင္ ေယာက်ၤားဆန္ဆန္နဲ႔ ဆံပင္ တိုတို ရွပ္အက်ၤီေတြကိုဘဲ အျမဲ ၀တ္ဆင္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလး နာမည္က မလိုက္ဖက္စြား ပန္းခ်ယ္ရီတဲ့ ။ထို႕အျပင္ ပန္းခ်ယ္ရီိဆိုတဲ့ေကာင္မေလးက အခုသင္တန္းမွာ အျမဲတန္း ပထမ ။ သူမနာၾကည္းစြာ ၾကည့္မိသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာဘဲ ပန္းခ်ယ္ရီ သူမထံသုိ႕ အၾကည့္ေရာက္ လာပါတယ္။ ပန္းခ်ယ္ရီကသူမကိုၾကည့္ ေနေသာ ဂႏၱ၀င္စိမ္းအားၾကည့္မိရာ ဂႏၱ၀င္စိမ္းမွ သူမကိုနာနာၾကီးၾ႕ကီး ၾကည့္ေနတာ ေတြ႕သည့္အတြက္ ပထမအံ့အားသင့္ သြားေသာ္လည္း ျပံဳးျပလိုက္ပါတယ္။ သူမအျပံဳးမွာ `နင္ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုၾကည့္ေနရသလဲ၊ ငါကေတာ့ ဘယ္သူ႕မွ အနိုင္မေပးဘူး။ငါျပိဳင္ရင္ငါနိုင္မွ´ ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ေတြနဲ႔ ။ ဂႏၱ၀င္စိမ္းကေတာ့ `နင္မျပံဳးနိုင္ေတာ့ေအာင္ ငါလုပ္ျပပါဦးမယ္´ ဆိုတဲ့အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔ ဒီအခ်ိန္မွာဘဲ..
``ကဲကဲ ဒီဘက္လွည့္ ၾကပါ။ သင္တန္းကာလလဲ ကုန္ျပီ။ အဲ့ေတာ့သင္တန္းဆင္းေပးရံုဘဲ က်န္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္အပတ္စဥ္ေတြတုန္းက ဒီတိုင္းသင္တန္းျပီးသြားေပမယ့္ခုသင္တန္းမွာ အခြင့္အေရး တစ္ခုရလာတယ္။ ေနာက္အပတ္ တနဂၤေႏြေန႕မွာ ဒီမွာဘဲ ဟင္းခ်က္ျပိဳင္ၾကမယ္။ ပထမရမယ့္သူက နိုင္ငံျခားမွာ ေနာက္ဟင္းခ်က္သင္တန္းဆက္တက္ခြင့္ရမယ္ ။ အဲ့ေတာ့”
ပန္းခ်ယ္ရီနဲ႔ ဂႏၱ၀င္စိမ္းဒုတိယအၾကိမ္ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုၾကတယ္။ ကိုယ္စီအေတြးေတြကေတာ့
“ၾကည့္ၾကေသးတာေပါ့ပန္းခ်ယ္ရီရာ””
“ငါဘဲနိုင္မွာပါ”
................................
ပန္းခ်ယ္ရီ ဓါတ္ေလွကားေရွ႕အေရာက္မွာ ဂႏၱ၀င္စိမ္းက ေျပာင္စပ္စပ္နဲ႔ ဓါတ္ေလွကားတံခါးကိုပိတ္လိုက္ပါ တယ္။ ပန္းခ်ယ္ရီ အံၾကိတ္ကာ ေအာက္ထပ္ကို ဘယ္နည္းနဲ႔ ဘဲျဖစ္ျဖစ္ဂႏၱ၀င္စိမ္းထပ္အရင္ေရာက္ခ်င္မိ သြားပါတယ္။ စိတ္ထံဲမွာေတာ့ “အပုတ္သိုးမ အက်င့္ကိုက အပုတ္သိုးက်င့္ အပုတ္သိုးၾကံနဲ႔ ”ဒီဓါတ္ေလွကားျပန္တက္လာလဲမဆင္းခ်င္ေတာ့ ။ ဂႏၱ၀င္ ထက္ျမန္ေအာင္ ေအာက္ထပ္ကိုဆင္းဖို႕က ေတြ႕ရာျပတင္းေပါက္ကေနခုန္ခ်မွရမယ္။ ေတြးေနတုန္းမွာဘဲ မီးျပတ္သြားခဲ့တယ္။ က်ိန္းေသပါတယ္ ဂႏၱ၀င္ ေအာက္မေရာက္ေလာက္ေသးဘူး ။အေတြးနဲ႔အတူ ရိုးရိုးေလွကားဘက္ကိုေျပးသြားပါတယ္။ စိတ္ထဲကေတာ့ “မီးမလာပါေစနဲ႕႔ ဦး”
....................................
ေလွကားကဆင္းလာတဲ့ ပန္းခ်ယ္ရီကို သူမဓါတ္ေလွကားအတြက္မွာ ေတြ႕လိုက္တာေၾကာင့္ သူမမ်က္ခံုးနွစ္ဖတ္ကိုဟန္ပါပါ ပင့္လို္က္ပါတယ္။ ပန္းခ်ယ္ရီကလဲ နင္ဘာတက္နိုင္ေသးလဲဆိုတဲ့ ရုပ္မ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ေမာ့ေမာ့ လွမ္းကာ နွစ္ေယာက္စလံုးကေတာ့ ဒီကအတြက္ ေရွ႔ဆင္၀င္မွာ လာရပ္မယ့္ ပထမTAXI ကိုဘယ္သူအရင္ရရ ဆိုတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ၾကီးၾကီးမားမားကို ေျပာင္းကာ ေျခလွမ္းေတြသြက္လာၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ယ္ရီက အတြက္ တံခါးေရာက္ခါ့နီးမွ ဂႏၱ၀င္အေနာက္ဘက္သို႕ၾကည့္္ကာ အၾကီးအက်ယ္ကိုအ့့ံအား သင့္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ပါးစပ္ကလဲ “ဟယ္”ဆိုတဲ့အာေမဋိတ္ကို ေယာင္ေယာင္နန ထြက္သြားပါတယ္။ ဂႏၱ၀င္လဲပန္းခ်ယ္ရီကို ၾကည့္ကာ သူမအေနာက္ ဘက္မွာ ဘာျဖစ္ေနလဲလို႕ ျပန္လွည့္ေတာ့ TAXI ေနာက္ခန္းမွ ဖလိုင္းကစ္ လုပ္ျပေနတဲ့ ပန္းခ်ယ္ရီကို ၾကည့္ကာ ညံ့လိုက္ေလျခင္းလို႕႔ခံစားမိပါတယ္။ TAXI ထြက္သြားေတာ့မွ ေဒါက္ဖိနပ္ကို ၀တ္ထားသာ ေျခေထာက္ကို အားပါးတရ ေျခေစာင့္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ေဒါက္ဖိနပ္ကေဒါက္ခၽြန္ခၽြန္ေလးက ဂႏၱ၀င္စိမ္းရဲ႕ မညွာတာမႈေၾကာင့္ က်ိဳးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာဘဲ သူမေရွ႕ကို TAXI တစ္စီးေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
...................................
စာဖိုမွဴးၾကီးနဲ႔ သူေဌးက အေပၚထပ္မွ ပန္းခ်ယ္ရီတို႕ ဂႏၱ၀င္တို႕ ၾကည့္ကာရီလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူေဌးက
“ခုသူတို႕နွစ္ေယာက္ အေျခေနက..”
စားဖိုမွဴးၾကီးက ျပံဳးရင္း
“နွစ္ေယာက္စလံုးကိုနိုင္ငံျခားလႊတ္ရမွာဘဲ ။သူတို႕နွစ္ေယာက္စလံုးက အရမ္းေတာ္ၾကပါတယ္။ ပထမတစ္ေယာက္က ဟင္းခ်က္ရာမွာ စိတ္ရွည္တယ္ ။ ေစတနာပါတယ္။ဒုတိယတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဟင္းရဲက အရသာကိုအဓိကထားပါတယ္။ သူတို႕နွစ္ေယာက္စလံုးအရမ္းကိုေတာ္ၾကပါတယ္။ ”
“ဒါေပမယ့္ ပထမရတဲ့သူကိုဘဲ လႊတ္မယ္လို႕ေျပာထားတယ္မဟုတ္လား ”
“ဟုတ္ပါတယ္ သူတို႕နွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အနိုင္မခံၾကေပမယ့္ သူတို႕ကိုတစ္ေယာက္တည္းလႊတ္မယ္လို႕ေျပာလိုက္တဲံ့အတြက္ေၾကာင့္ အရမ္းၾကိဲးစားၾကမွာပါ။ နည္းနည္းေလးေတာင္ မေပါ့ေစခ်င္တဲ့အတြက္ ခုလိုေျပာထားတာပါ။”
သူေဌးက ေခါငး္တစ္ညိမ့္ညိမ့္လုပ္ကာ ဟိုတယ္ေအာက္ကို အဓိပၸါယ္မဲ့ ေငးၾကည့္ေနပါတယ္။
.......................................
ျပိဳင္ပဲြံေန႕မွာေတာ့ ပန္းခ်ယ္ရီနဲ႔ ဂႏၱ၀င္စိမ္းတို႕က ယံုၾကည့္မႈ အျပည့္နဲ႕ ဟင္းလ်ာမ်ားကို ခ်က္ျပဳတ္ျပင္ဆင္ေနပါတယ္ ။ ဒီျပိဳင္ပဲြမွာထူးျခားတာက ဘာဟင္းလွ်ာဆိုျပီးေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး ခ်က္ေစျခင္းမဟုတ္ဘဲ ဒီသင္တန္းရဲ႕သူေဌး ဒီဟိုတယ္ရဲ႔ ပိုင္ရွင္အတြက္ ေန႕လည္စာ စီမံေပးရမွာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးခ်က္ျပဳတ္ေနၾကပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ပန္းခ်ယ္ရီနဲ႔ ဂႏၱ၀င္စိမ္းတို႕ မ်က္လံုးျခင္း စစ္ျဖစ္တဲ့ စကၠန္႔ပိုင္းေလးက လဲြရင္ .......
ျပိဳင္ပဲြမွာ တတိယဆုကေနစေၾကျငာပါတယ္။ဒုတိယဆုကိုေၾကျငာအျပီးမွာ အကုန္လံုးရင္ခုန္သြားၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပန္းခ်ယ္ရီ နဲ႔ ဂႏၱ၀င္ တစ္ေယာက္ေသာက္ဒုတိယခ်ိတ္ျပီး က်န္တစ္ေယာက္က ပထမလို႕ တြက္ထားၾကေပးမယ့္ဒုတိယဆုကို နွစ္ေယာက္စလံုးမရဘဲ သြယ္လွလွဆိုတဲ့ ဖက္တီးေလးက ရသြားတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပိဳင္ပဲြမွာ ပထမဆုကို ေၾကျငာေတာ့ ပန္းခ်ယ္ရီေရာ ဂႏၱ၀င္စိမး္ပါ ရင္ခုန္ေမွ်ာ္လင့္သည္ မွန္ေသာ္လည္း သူတို႕နွစ္ဦးစလံုးက ငါသာပထမရခဲ့ရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဆိုျပီး အားနာေနၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပထမဆုကိုလိုလဲလိုခ်င္ မလိုလဲ မလိုခ်င္ျဖစ္လာပါတယ္။ စာဖိုမွဴးၾကီးကေတာ့ျပံဳးရင္း
“ပထမဆုကိုေတာ့ပန္းခ်ယ္ရီနဲ႔ ဂႏၱ၀င္စိမ္းက ပူးတဲြရသြားပါတယ္။ သူတို႕နွစ္ေယာက္ရဲ႕ ၾကိဳးစားပံုေလးနဲ႔ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေလးေတြကုိ ေ၀မွ်နားေထာင္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။”
ပန္းခ်ယ္ရီ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီးျပံဳးျပီး
“ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုး ဟင္းစီစဥ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕သူေဌးရဲ႕ က်မ္းမာေရး (history)ကုိေလ့လာၾကည့္ ေတာ့ သူေဌးက ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳေရာဂါအျပင္ နွလံုးေသြးေၾကာက်ဥ္းေရာဂါလဲ ရိွေနတာကိုသိရေတာ့ သူေဌးနဲ႔ လို္က္ဖတ္မယ့္ စားလို႕႔ေကာင္းတဲ့ ဟင္းလ်ာေတြကို ဦးစားေပးျပီး ခ်က္ျပဳတ္ခဲ့တာပါ ။ကၽြန္ေတာ့္ ဟင္းလ်ာမွာ ကၽြန္ေတာ့ ရဲ႕ ေစတနာေတြကိုထည့္ျပီးခ်က္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ကၽြန္ေတာ္ပထမဆုရတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆုကိုေၾကျငာမွာကို ခုနမိနစ္ပိုင္းေလးမွာ နားမေထာင္ရဲသလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ဒါကေတာ့ ကၽြန္တာ္ပထမ မရမွာ ေၾကာက္လို႕ မဟုတ္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္ ပထမရသြားမွာစိုးရိမ္တာေၾကာင့္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ မသိစိတ္က ခင္တြယ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ဂႏၱ၀င္စိမ္းကိုလဲ ရေစခ်င္တာပါ ။ ”
ပန္ခ်ယ္ရီ ေျပာရင္း မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာပါတယ္။ စာဖိုမွဴးၾကီးနဲ႔ တကြ သင္တန္းသားေတြ အားလံုးလက္ခုပ္တီးျပီး အားေပးၾကပါတယ္။ ဂႏၱ၀င္စိမ္းလဲ ဆုေပးစင္ျမင့္ေပၚကိုေျပးတက္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ပန္းခ်ယ္ရီကို သိုင္းဖက္ကာ သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ မ်က္ရည္ေတြ ရြဲလို႕ မ်က္နွာေလးေတြမွာ အျပစ္တစ္စက္မွမရိွ ပီတိအျပည့္နဲ႔ေပါ့။
..............................................
ဟိုတယ္ကအဆင္း ဓါတ္ေလွကားကို နွစ္ေယာက္သား၀င္ကာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ျပံဳးကာ စကားတစ္ေျပာေျပာနဲ႔ ဒါေပမယ့္ ဓါတ္ေလွကားအထြက္မွာေတာ့ နဂိုဗီဇေလးေတြ ျပန္ေပၚလာကာ ဆင္၀င္ေရ႕လာရပ္မယ့္ ပထမဆံုးTAXI ကိုအရင္ရခ်င္လာၾကတာေၾကာင့္ ဟိုတယ္တံခါ့းေပါက္ကိုမေျပးရံုတစ္မယ္ သြက္သြက္ေလွ်ာက္လာၾကပါတယ္။နွစ္ေယာက္စလံုးကလဲ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္သိကာ ျပံဳးစိစိနဲ႕႔ အလွ်င္အျမန္တံခါးေရွ႕ေရာက္မွ ပန္းခ်ယ္ရီ ဂႏၱ၀င္ေနာက္ကို ၾကည့္ကာ အံ့အားသင့္သလိုနဲ႔ ဟယ္လို႕ အာေမဋိတ္ျပဳလုိက္ပါေသာ္လဲ ဂႏၱ၀င္ အျမန္ေျပးထြက္ကာ ဆင္၀င္မွ TAXIကားေပၚေျပးတက္လိုက္ပါတယ္ ။ သူမတစ္ခါခံရျပီးျပီမဟုတ္ပါလား ။
ကားေပၚကေန ပန္းခ်ယ္ရီကို ဖလိုင္းကစ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ပန္းခ်ယ္ရီလဲ ဟိုတယ္ေရွ႕ကိုထြက္လာကာ ေဒါသေတာ့မျဖစ္ ေအာ္ရီလိုက္ပါတယ္။
သူမတို႕နွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ကာ ရီလိုက္တဲ့ သူနွစ္ အေပၚဆံုးထပ္မွာရိွေနတာ သူမတို႕မသိလိုက္ၾကေခ်။
.......................................................................................
ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ ..............
ေရႊရုပ္

အိ္မ္ေပၚထပ္သို႕ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ လက္ဘက္သုတ္တစ္ပဲြ ေရသန္႕တစ္ဗူး
ကိုတစ္ခုခ်င္းတင္ျပီး ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္မွာ ေမေမသက္သက္သိမ္းထားတဲ့
ေၾကာင္အိမ္ထဲက ပုစြန္ေျခာက္ပုလင္းကို အသာေလးဖြင့္ကာ
ပုစြန္ေျခာက္လက္တစ္ဆုပ္ခိုးကာ အိမ္ေပၚတပ္သို႕ ေျပးတက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေရႊရုပ္
ညဆို အဲ့လိုဘဲ ရိကၡာအျပည့္နဲ႔ ၀ထၳဳႏွစ္အုပ္ျပီးေအာင္ဖတ္တက္တယ္။အေပၚတပ္မွာ စာအုပ္ဖတ္ဖိ႕ု စာအုပ္ဖြင့္ိကာစမွာဘဲ ...
``သစ္ရြက္ေျခာက္တုိ႕ေၾကြေႏြရာသီကိုေရာက္တဲ့အခါ မီးကင္းေစာင့္ဖို႕္ကို လူေတြ အကုန္လံုးစုေခၚကာ.....´´
ေရႊရုပ္စာအုပ္ကိုကိုင္ကာ အာရံံုက ခုနသီခ်င္းဆီကိုေရာက္သြားပါတယ္။ သီခ်င္းကိုဖြင့္ထားတာမဟုတ္ဘဲ ဆိုေနၾကတာပါ တီးလံုးကတစ္ျခား ဆိုတဲ့အသံကတစ္ျခား ... ေရွ႕႔ႏွစ္အိမ္ေက်ာ္
မွာ မဂၤလာေဆာင္ရိွတယ္ ။ဒီရပ္ကြက္က မဂၤလာေဆာင္ေတြက အဲ့လိုဘဲ
။မဂၤလာေဆာင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အဲ့လိုဘဲ မဂၤလာမေဆာင္ခင္တစ္ညမွာသီခ်င္းဆိုတဲ့ပိုးရိွသူေတြ ၀ိုင္းေအာ္ၾကတယ္ ။ ခုေတာ့ ေရႊရုပ္နဲ႔လဲသိတယ္ ။ႏွစ္အိမ္ေက်ာ္မွာ ဆိုေတာ့
ပိုျပီးနားညီးတယ္ေပါ့။ ဆိုတဲ့သူကလဲ ေအာ္ဘဲဆိုတတ္တယ္နဲံ႔တူတယ္
။ငွက္ဆိုးထိုးသံေတာင္ သူ႕ထက္ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းဦးမယ္။
စာထဲကိုျပန္စိတ္ထည့္ေပမယ့္ေနာက္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဆိုေတာ့ ျခံထဲံထိုင္ေနတဲ့ ေမေမတို႕ဆီက အသံထြက္လာပါတယ္ ။
``သမီးသီခ်င္းမဆိုခ်င္ဘူးလား ...သြားဆိုပါလား´´
ေရႊရုပ္ စာအုပ္ကိုပိတ္ျပီးျပံဳးလိုက္တယ္။ အိမ္မွာဆို အသားကုန္ေဟာ္ဟစ္ဆိုေနၾကဆိုေတာ့ ေမေမတို႕ေဖေဖတို႕က ေတာင္းဆိုလာၾကျပီ အဲ့လိုဘဲေလ ...ေရႊရုပ္အသံက ရွယ္ဆိုမွ...ေဟာၾကည့္
စာဖတ္ရင္းမျပံဳးရဘူးေလ.... ဒါေပမယ့္ကိုယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာမွာ
ေအာ္ဆိုရဲတဲ့ေရႊရုပ္ကေတာ့
``ေမၾကီးတို႕ကလဲ အဲ့မွာဆိုရင္ တစ္ရပ္ကြက္လံုးေတာင္မကဘူး ဟိုဘက္ရပ္ကြက္ပါၾကားနိုင္တယ္။´´
``ေဟာ ညည္းကအိမ္က်ယ္ဘဲ .....´´
ေဖေဖရဲ႕ အားေပးသံက ေရႊရုပ္ကိုနိုးဆြလိုက္သလို ။
``ေရႊရုပ္က ေၾကာက္လို႕မဟုတ္ပါဘူး ေဖၾကီးတို႕ အလုပ္ရႈပ္မွာစိုးလို႕ပါ
။ေတာ္ၾကာေရႊရုပ္အသံကိုၾကားရင္ ပရိုဂ်ဴဆာေတြဘာေတြေရာက္လာ
စာခ်ုပ္ေတြဘာေတြခ်ဳပ္ဖုိ႕ အတင္းလုပ္ ေဖေဖတို႕ .......´´
``ဟားဟားဟားဟား.....´´
ေရႊရုပ္ေျပာလို႕မျပီးေသးဘူး ေဖၾကီးတို႕ထရီေတာ့ ရွက္ေတာင္ရွက္တယ္ ။ဒါကိုေဖၾကီးကေျပာေသးတယ္ ။
``ညည္းဇာတ္လမ္းေရးေနတယ္မ်ားမွတ္ေနလား...ေအာက္ဆင္းခဲ့ တစ္ပုဒ္ေလာက္သြားဆို ေဖၾကီးဒီကနားေထာင္မယ္ မုန္႕ဖိုးေပးမယ္ေလ....´´
မုန္႕ဖိုးအသံၾကားလိုက္ေတာ့ ေခါင္းကမတ္ကနဲဘဲ ... အဲ့လိုဆိုေတာ့လဲ သီခ်င္းလဲဆိုရ မုန္႕ဖိုးလဲရမယ္ ဂြတ္တယ္ ဂြတ္တယ္ ။ ေရွ႕က
သီခ်င္းေခြအပံုလိုက္ထဲက ေရြးလိုက္တာ ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္ ...
``ေဖၾကီးေရႊရုပ္ သြားဟဲမယ္ ။ အဲမုန္႕ဖိုးကေတာ့မ်ားမွ ျဖစ္မွာေနာ္......´´
ေရႊရုပ္ မဂၤလာေဆာင္မယ့္အိမ္သို႕ ညၾကီးမိုးခ်ဳပ္ သီခ်င္းေျပးဆိုဖို႕ အထြက္ ေမေမက
``ဟဲ့သမီး ဓါတ္မီးမပါဘာမပါနဲ႔ ...´´
``ရတယ္ေမေမေျခမ်က္စိပါတာဘဲ.....အင့္....´´
ေျပာျပီး လွဲထားတဲ့ သစ္ပင္ကိုခုန္ေက်ာ္လိုက္ပါတယ္ ... လုူက အင့္ကနဲဆို ေလးဘက္ေထာက္ေလးျ့ပဳတ္က်တယ္ ။။။

``ဟဲ့ဘာျဖစ္တာတုန္း ...´´
``အေခြျပဳတ္က်လို႕ကုန္ေကာက္တာ ....´´
ေျပာလဲေျပာေျပာ ျပန္ထကာ ဖုတ္ဖက္ခါျပီးေျပးေတာ့တယ္။ မဂၤလာမ႑ာပ္ကိုေရာက္ေတာ့ ေအာ္ေကာင္းဆဲ
တီးလံုးကတစ္ျခား ဆိုသံကတစ္ျခား... ေရႊရုပ္ ထြန္းအိျႏၵာဗိုသီခ်င္းေခြကို
စက္ဖြင့္တဲ့သူေတြကိုသြားေပးကာ
``အဲ့ထဲကၾကိဳက္တာဖြင့္ .. ဒီသီခ်င္းျပီးရင္ဆိုမယ္´´
စက္ဖြင့္တဲ့သူေတြက ရႈံ႕မဲ့ျပီးေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ လူကိုၾကည့္တာနဲ႔
အသံကိုတန္းမွန္းနိုင္လားမသိဘူး အတတ္နိုင္ဘူး ဒီကလဲံဆိုခ်င္ေနတာ ။ျပီးေတာ့
ခုဆိုေနတဲ့သူကို ျပီးရင္မိုက္ေပးဆိုတာကို အသံတိတ္ ေျပာျပလိုက္တယ္ ။
ဆိုေနတဲ့သူကလဲ ေခါင္းျငိမ့္တယ္ ။ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ အမ်ားၾကီး၀ိုင္းလာၾကတယ္ ။
သီခ်င္းနားေထာင္ဖို႕ေရာ အလွဴအတြက္ ကုူလုပ္ဖို႕ေရာ ။ ေရႊရုပ္လဲ
ဆိုဖို႕ကလဲြရင္ ။
.....
သူတို႕သီခ်င္းစဖြင့္ေတာ့ ဘီလူးေခါင္းေလးနဲ႕ မင္းသားသီခ်င္း အဲ့သီခ်င္းေအးေတာ့ေအးတယ္ ။ဒါေပမယ့္
ဟိုေနရာကို မၾကိဳက္ဘူးေလ `ငါေလျမင္နိုင္ရင္ နင့္ကိုျပခ်င္တယ္.....´
အဲ့ေနရာမၾကိဳက္ေတာ့ လက္နဲ႔လွမ္းျပရတယ္ ေက်ာ္ဆိုတာကို ...တီလံုးအသံနဲ႔ လူသံေတြနဲ႔
ဘာမွမၾကားရ... အဲ့ေတာ့ ေနာက္တစ္ပုဒ္က်ေတာ့ တီလံုးကိုက စျမဴးတာ
ေရႊရုပ္ၾကိဳက္တယ္ ေရႊရုပ္အဲ့လိုမွဆိုခ်င္ေတာ့ရျပီဆိုတာကို လက္နဲ႔အိုေကပံုစံလုပ္ျပလိုက္တယ္ ။ သူတို႕က မ်က္လံုးျပဴးၾကည့္တယ္
။အားလံုးကတိတ္ဆိတ္သြားတယ္ တီလံုးေပၚမွာဓ်ာန္ေတြ၀င္လို႕
ဒီသီခ်င္းခက္မွန္းသိပါတယ္ ။ဒါေပမယ့္ ျမဴးတယ္ ေအာ္မယ္...
ေျခဖ်ားေလးနဲ႕အင္ထရို၀င္ေနတာကို သံစဥ္လိုက္မိတယ္။ သီခ်င္းေနရာေရာက္ေတာ့
စဆိုလိုက္တာ ...ကိုယ့္အသံေတာင္ကိုယ္မယံုဘူး အသံကေအာေအာၾကီး ဒါေပမယ့္
တီးလံုးအလိုက္ ျမဴျမူးၾကြၾကဆိုေတာ့လဲ ဆိုေပ်ာ္တာဘဲ ။
နားေထာင္တဲ့သူေတြအကုန္လံုး ျမဴးၾကြေနၾကတယ္ ။အခ်ိဳ႕
ဆိုေခါင္းေလးေတြလိုက္လႈပ္လို႕ ။. အဲ့ေတာ့ ဘ၀င္က နားထင္ေရာက္လာတာေပါ့။
ထြန္းအိျႏၵာဗိုဘဲမဟုတ္ဘဲ ဘရက္ကီပါ ပါတာမို႕ ေနာက္က
အသံတစ္သံထြက္လာပါတယ္။ဘရက္ကီဘယ္သူ ဆိုမွာလံဲ ....ေရႊရုပ္လဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္လက္နဲ႔ပုတ္ျပလိုက္တယ္....
ဟုတ္ပါ့မလားဆိုတဲ့အၾကည့္ကိုျမင္ရတယ္ ...ေရႊရုပ္ကေတာ့
စည္းခ်က္အတိုင္း..ဆိုင္ကယ္သံေတြၾကားတယ္ ။ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ၀င္လာတဲ့သူေတြက
ေရႊရုပ္ သီခ်င္းဆိုတဲ့ စည္းခ်က္အတိုင္းဆိုင္ကယ္နဲ႔ ကလာပါေတာ့တယ္။
ေရႊရုပ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟာဟ ငါဆိုတာ တကယ္ဘဲေကာင္းလားဆိုျပီး စိတ္ၾကီး၀င္တယ္
... ဆိုေကာင္းတုန္းမွာဘဲံ သီခ်င္းကျပီးသြားတယ္ ။
လက္ထဲကမိုက္ကိုတစ္ေယာက္ယူသြားတယ္ ။ ဒီေလာက္ဆိုလို႕ေကာင္းတာကို
တကယ္တန္းမ်ားဆိုရရင္ စီးရီးငါးေခြစာေလာက္ကို
ေရမေသာက္ဘဲဆိုလို႕ရတယ္။။ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့လက္ထဲမွာ မိုက္မရိွေတာ့ ...
မထူးဘူး ေဖၾကီးတို႕ မုန္႕ဖိုးေပးထားမယ္ေျပာတယ္ ... အိမ္ကိုျပန္ေတာ့
အဲ့မွာရိွတဲ့အေဒၚၾကီးေတြက
``ေရႊရုပ္မဆိုေတာ့ဘူးလား.. ေရႊရုပ္ဆိုတာေကာင္းမွေကာင္း ျပန္နဲ႔ဦးေလ..ဆိုပါဦး..´´
အမယ္အမယ္တယ္ဟုတ္ပါလား ...ေရႊရုပ္လဲဆရာၾကီးအထာနဲ႕ ျပန္ၾကည့္ကာျပံဳးျပလိုက္ျပီး
``ေဖၾကီးတို႕က တစ္ပုဒ္ေလာက္ဆိုေပးပါဆိုလို႕ ေျပးလာတာ .. ခုဆိုျပီးျပီ မုန္႕႔ဖိုးသြားေတာင္းေတာ့မယ္ ´´
ၾကည့္က်န္ခဲ့တဲ့သူေတြက အထင္တစ္ၾကီးနဲ႔ ေရႊရုပ္ေျခေထာက္က
ေျမၾကီးနဲ႔ေရာထိရဲ႕လားမသိဘူး ေရွ႕က အုတ္နီခဲနဲ႔ ေျခမမိတ္ဆက္ေတာ့မွ
ေျခေထာက္နဲ႔ ေျမၾကီးထိမွန္းသိတယ္ ။အိမ္၀ေရာက္ေတာ့ သီခ်င္းသံကို
တိုးတိုးေလးျငီးျပီးေပါ့ ...
``ေဖၾကီးေရ မုန္႕ဖိုးေပး ၾကားတယ္မဟုတ္လား ... တစ္ပုဒ္ဆိုျပီးျပီ...´´
``လာခဲ့စမ္း လာခဲ့စမ္း မိဘကို အရွက္ခဲြတယ္ ...´´
``ဟာလဲြေနျပီ ဘာေတြ အရွက္ကဲြံလို႕လဲ ....´´
``ဘာေတြ အားရားရား အားရားရားျဖစ္ေနတာလဲ ...ဟင္ ရွက္လိုက္တာ ဒီၾကားထဲ စကားကထေျပာေသးတယ္ ...´´
``အယ္ ...´´
ကုိယ့္ဟာကိုယ္သေဘာက်ေနတာ ကုိယ္ဆိုတာကလဲ အားရားရားဆိုတာမွ အက်ယ္ၾကီး
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အဲ့နားဘဲေကာင္းေကာင္းရတယ္ ...က်န္တာေရာခ်
ဘရက္ကီဆိုတဲ့ေနရာကို ေဖၾကီးက စကားထေျပာတယ္ထင္ေနတယ္ ...
အဲ့ဒါနဲ႔ ေဖၾကီးတို႕ေရွ႕ႈက အျမန္ေျပးထြက္ခဲ့မိတယ္ .မုန္႕႔ဖိုးနဲ႔လဲေ၀းေပါ့. ။ အိမ္ေပၚထပ္ေျပးတက္ေတာ့ ပါးစပ္ကထံုးစံအတိုင္း
``အားရားရား အားရားရား ေမာင္ဘာကိုျငင္းမလဲ....´´
``ဟဲ့ ေရႊရုပ္ ....´´(ေဖေဖ့ရဲ႕႔ ေအာ္သံ)
``ရွင္...ဘြာေတး ဘြာေတး....´´´
ေရႊရုပ္အိပ္ယာေပၚကို ဒိုင္ပင္ပစ္လိုက္တယ္ ။
ျပီးေတာ့ဖတ္လက္စစာအုပ္ကိုကိုင္ေတာ့ အေတြးထဲမွာ အားရားရား စိုးမိုးေနတယ္
။ေဖေဖနဲ႔ေမေမကသာ ရွက္တယ္ေျပာေနတာ ။ ဟိုမွာ၇ိွတဲ့
အေဒၚၾကီးေတြကေကာင္းလို႕တဲ့ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ့္အသံကိုေကာင္းမွန္းသိတယ္ ... မၾကားပါဘူး အက်င့္က
``အားရားရား အားရားရား ေမာင္ဘာကိုျငင္းမလဲ...´´
``ဟဲ့ေရႊရုပ္ .....´´
``အဲ.............´´
ေရႊရုပ္ပါးစပ္ကိုပိတ္လိုက္ရတယ္ ဒါေတာင္စိတ္ထဲက အားရားေနတုန္း.............
......................................................................
ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ
ေရႊရုပ္

အသက္(၂၅)ႏွစ္ေက်ာ္သြားရင္ အပ်ိဳၾကီးတဲ့ ။ ေျပာၾတတာဘဲ။ ျပီးေတာ့
အပ်ိဳၾကီးလို႕လဲ ေျပာေသးတယ္။ စိတ္၀င္တစားလဲ ရိွၾကတယ္။ ေယာက်ၤားေလးဦးေရ
နည္းလာတဲ့ ရာစုုႏွစ္ၾကီးမွာ မိန္းမေတြကို စေကးကိုက္ခ်ရင္ တစ္အခ်ိဳးသံုးတဲ့
(3 in 1)လို႕လဲ ေျပာၾကေသးတယ္။ ဒါကေယာက်ၤားေလးေတြ ေျပာတဲ့စကား ။သူတို႕ရဲႈ
ေလာဘကိုျပေနသလိုပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ေျပာၾကဆိုၾကေသးတယ္။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ
မိန္းမေတြ ရင္ထုလင္လုရမယ္ဆိုဘဲ။ ၾကားေနရတဲ့စကားက အခ်ိဳ႕ရိွေသးတယ္။
မိန္းမေတြၾကိဳးပမ္းတဲ့ေခတ္ ။ကိုယ္ကေယာက်ၤားေလး ေနတတ္မွေက်နပ္စရာဆိုတာလဲ
ရိွေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးေတြ အသက္(၂၅)ႏွစ္ေက်ာ္လူလြတ္
၊သူတို႕ေျပာသလိုဆို အပ်ိဳၾကီးေတြ က်ေတာ့လဲ သူတို႕ခင္ဗ်ာ
အသည္းအသန္။သီခ်င္းလုပ္ ဆိုတဲ့သူေတြ ရိွေသးတယ္။ ဘာတဲ့
အိပ္စပယ္ရာျဖစ္ျပီးပုတ္ကုန္ေတာ့မယ္ ဟင္း...... အဲ့တိုင္းသာဆိုရင္
မိန္းမေတြက ေရာင္းကုန္လား ဒင္းတို႕ေျပာသလိုဆို ေရာင္းကုန္ေတာင္မွ
ပုတ္တဲ့ဟာမ်ိဳး ။ ၾကာၾကာထားေလ ကြာလတီေကာင္းေလ ဆိုတဲ့ ၀ိုင္လိုမ်ိဳးက်ေတာ့
တစ္ေယာက္မွ အသံမထြက္ဘူး ။အင္းးးးးး......ဘာဘဲေျပာေျပာ မိန္းမေတြ
အသက္(၂၅)ႏွစ္ ေက်ာ္မွ လွတယ္၊ တန္ဖိုးရိွတယ္၊ အိေျႏၵရတယ္လို႕ယူဆပါတယ္။
ပန္းေတြနဲ႔ မိန္းကေလးေတြကို ႏိႈင္းမယ္ဆိုရင္ ဒီအခ်ိန္က
အဖူးကေလးေတြ ပြင့္လာတဲ့အခ်ိန္ ေလာကသဘာ၀တရားကို
ေခါင္းျပဴၾကည့္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ေလာကၾကီးကို စိန္ေခၚလက္ခေမာင္းထခတ္တဲ့အခ်ိန္
ထမီေတာ့ခေတာင္းမက်ိဳက္ဘူးေနာ္။ လက္ခေမာင္းခတ္တယ္ဆိုတာနဲ႔
ကိုယ့္ရဲ႕႔စာဖတ္တဲ့သူေတြ ဘယ္ထိ ေျပးျမင္မလဲဆိုတာ သိျပီးသား ။
အဲ့ေတာ့ဒီလိုတန္ဖိုးရိွ ဂုဏ္သေရရိွ တဲ့ အသက္ (၂၅)ႏွစ္
ေက်ာ္သြားျပီးျဖစ္ေသာ အပ်ဳိၾကီး ဦးေရက ဘယ္ေလာက္မွ မရိွနိုင္ ။
သူတို႕ေျပာသလိုေျပာရရင္ တစ္အခ်ိဳးသံုး ( အတြးမမွားနဲ႔ ပရိတ္သတ္တို႕ေရ)
အပ်ိဳၾကီးေတြက အနည္းဆံုး မၾကိဳက္ေသာ္ရိွသံုးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ေတာ့ အသာေလး
ေခါင္းေခါက္ ေရြးနိုင္တယ္ဆိုတာပါဘဲ။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ
စဥ္းစားဆင္ျခင္နိုင္စြမ္းရိွမယ္။ တိုးတက္တဲ့လားရာကိုျမင္တယ္။
အလွမွာဆိုရင္လဲ ျပီးေကာင္ေပါက္အရြယ္ကိုျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့အတြက္
အားလံုးကိုဆင္ျခင္လာနိုင္ျပီး အေတြးအေခၚရင့္သန္တဲ့အတြက္ ဒီအခ်ိန္မွာ
အလွဆံုး အခ်ိန္တစ္ခု ၊ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ (၂၅)ႏွစ္ ေက်ာ္ကာလရဲ႕ ထိေတြ႕ ဖူးတဲ့
အေတြ႕အၾကံဳေၾကာင့္ ရင့္က်က္ေတြးေတာနိိုင္တဲ့ တည္ျငိမ္တဲ့အလွ ။ ဒီေတာ့
အသက္(၂၅)နွစ္ေက်ာ္ သြားရင္ အပ်ိဳၾကီးေတြလို႕ ပတ္၀န္းက်င္က
မဲ့ကာရြဲ႕ကာေျပာေနၾကေပးမယ့္ အားက်ျခင္းေတြ ရာႏႈန္းျပည့္ပါ၀င္ေနတယ္ဆိုတာ
အပ်ုိဳၾကီးမမေတြ ေကာင္းေကာင္းသိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်ိန္ဟာ
အပ်ိဳၾကီးဆိုသူေတြအတြက္ အလွဆံုးအခ်ိန္ပါ။
တန္ဖိုးရိွတဲ့အခ်ိန္ပါလို႕.....ရွင္.............
.......................................................................................................ွ အသက္(၂၅)ႏွစ္အထက္အပ်ိဳၾကီးမ်ားအား ဤပို႕စ္ျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳပါ၏ (ဟိဟိ.....)

ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ။
ေရႊရုပ္

ေဖၾကီးနဲ႔ျမိဳ႕ထဲေရာက္ျဖစ္တယ္။ ေဖၾကီးေနမေကာင္းေတာ့ ေဖၾကီး
အလုပ္သြားရမယ့္ေနာက္လိုက္ရတာဘဲ ။ ေဖၾကီးနဲ႔ ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္
မျဖစ္မေနသြားရေပမယ့္ အလုပ္ကိစၥေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ ....
``အဲ့ဒါရက္ေျပာင္းျပီးသတ္မွတ္လိုက္တယ္ေလ....´´
သူတို႕ေျပာတာကလြယ္လိုက္တာ ။ေဖၾကီးနဲ႔ ေရႊရုပ္မွာတက္လာရတာ သံုးထပ္ ။ ေရႊရုပ္ကသိပ္အေရးမၾကီးေပမယ့္ ၊ေဖၾကီးသူတိုု႕ေျပာလုိက္တဲ့ စကားေၾကာင့္ စိတ္ညစ္သြားမွာ စိုးလို႕ေဖၾကီးကို
ၾကည့္ေတာ့ ။ ေဖၾကီးက လန္းလန္းဆန္းဆန္း ။တကယ္တန္းစိတ္ညစ္သြားတာက ေရႊရုပ္ ။
၀ါသနာအရေတာ့ ရံုးထုိင္တဲ့ သူကိုစိတ္ကထိကေအာင့္ျဖစ္ေအာင္ေတာ့လုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္
``အဲ့လိုရက္ေျပာင္းသြားတာကို ေဖၾကီးကလဲြျပီး အကုန္သိတယ္။ ေဖၾကီးက်ေတာ့မသိဘူး လာရတဲ့ခရီးနီးလား ´´
ေဖၾကီးကို ေရႊရုပ္ကစေပးလိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲံ အဲ့ထိုင္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္က
မဟုတ္ပါဘူးဆရာခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဘာညာ...ဘာညာကိြကြ ကြိကြ ...အဲ့ လိုမ်ိဳး ရွင္းျပပါတယ္
သူရွင္းတာမျပီးေသးဘူး ။ေရႊရုပ္ေဖၾကီးကလိုလက္ဆဲြျပီး
ထြက္လာခဲ့ျပီျဖစ္ပါတယ္။ ေနခ်င္သလိုေနခဲ့ဦးေပါ့ ဒီကလာရတာလြယ္တာမွတ္လို႕ ...

...........
``သမီး ထမင္းသြားစားဦးမလား ...´´
ေရႊရုပ္ ေဖေဖ့ကိုၾကည့္လိုက္ပါသည္။ လူကိုစိန္ေခၚတာလား ။ ေနာက္
ရြဲ႕႔တာလားမသိ။ ေရႊရုပ္ အိမ္က ထမင္းစားလာပါတယ္။ ထမင္းစားတာမ်ားေသာေၾကာင့္
အိမ္ကအထြက္မွာပင္ `ေဖၾကီးေရ သမီးေတာ့ ရေတာ့ဘူး စားထားတာ
လည္ပင္းေရာက္ေနျပီ ေအာက္ကိုေခါင္းစိုက္လိုက္တာနဲ႕ စားျပီးသမွ်ေတြ
ေျမၾကီးရဲ႕ ဆဲြငင္အားကိုလြန္ဆန္နိုင္မွာမဟုတ္ဘူး ခုေတာင္ ေခါင္းကို
ယမ္းသြားလို႕မရဘူး ။ စားထားတဲ့
ထမင္းေတြလည္ပင္းမွာေဘာင္ဘင္ခတ္မွာစိုးလို႕....´´
တကယ္ကိုဘဲေရႊရုပ္ လည္ပင္းကိုအလိုက္သင့္ဘဲ လမ္းေလွ်ာက္ပါတယ္ ။
ေစာင္းျခင္းခါျခင္းမရိွေအာင္ေပါ့......ေဖၾကၤီးကိုၾကည့္ေတာ့ ျပံဳးေနတယ္ ..
အင္းေပါ့ သူမ်ားမစားနုိင္ပါဘူးဆိုမွသက္သက္စေနတာ.........ဒါေပမယ့္
``ေဖၾကီး သမီး လက္ဘက္ရည္ေသာက္ခ်င္တယ္ အိမ္ကထမင္းစားျပီးသာက္မလာခဲ့ရဘူးေလ ´´
သားဖႏွစ္ေယာက္လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ေဖၾကီးကေတာ့ အျပင္စာဘာမွစားလို႕မရ
လက္ဘက္္ရည္လဲေသာက္လို႕မရ ဆီးခ်ိဳ ေသြးခ်ိဳရိွေနေတာ့ ေရႊရုပ္နဲ႔
အျပင္အစားစား စားရင္ လိုက္ထိုင္ေပးတာဘဲျဖစ္ပါတယ္ ။ေဘးက
ေရေႏြးေသာက္တယ္ေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔
``ေဖၾကီးရယ္ ေနျပင္းလိုက္တာ သမီးတို႕ ေနကာတစ္လက္စီေလာက္ ၀ယ္ျပီး တပ္ထားမွ ေဖေဖေနာ္´´
ေရႊရုပ္လိုခ်င္တာတစ္ခု ရွိရင္
ေနာက္ကေနာ္ဆိုတာေလးတစ္လံုးပိုထည့္ေျပာတတ္ပါတယ္... ေဖၾကီးကေတာ့
ေခါင္းညိတ္တယ္... ေရႊရုပ္လက္ဘက္ရည္ေသာက္ေနရင္းမွ
ပါမႈန္႕ၾကက္ဥေၾကာ္တစ္ပဲြမွာလိုက္တယ္ ...ေဖၾကီးကေတာ့ ျပဴးျပီးၾကည့္ေနတယ္...
တတ္နိုင္ဘူး လက္ဘက္ရည္ေသာက္ရင္းလက္စမသတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ... စားျပီးမွ
ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ ဒါေၾကာင့္ေမေမကေျပာတယ္ ... အိမ္ကေရႊရုပ္ကေတာ့
အစားနဲ႔ေသမွာဘဲတဲ့ေလ.... အားေပးစကားဆုိေတာ့လဲ အားတတ္မိပါေသးတယ္။
ဆိုင္ထဲကအျပင္ထြက္လိုက္ေတာ့
``ေဖေဖတကယ္အီလည္လည္ၾကီး ျဖစ္လာျပီ ေနကလဲ ပူလိုက္တာ ေနကာေနကာ၀ယ္မွျဖစ္မယ္...´´
ေဖေဖနဲ႔ေရႊရုပ္ ေနကာ၀ယ္ပို႕ ေရြးလိုိက္တာက လမ္းေဘးက လွည္းနဲ႔ ေရာင္းေနတဲ့ ကုလားေလးတစ္ေယာက္ဆိုင္ ...
``ေလယာဥ္ၾကီးနဲ႔လာတာ ေလယာဥ္ၾကီးနဲ႔လာတာ...´´
ေရႊရုပ္တို႕ လွည္းေလးရဲ႕ အရိပ္ေအာက္ထဲ ၀င္သြားေတာ့လွည္းေပၚမွာပစၥည္း
အစံုဘဲ .. မ်က္မွန္ၾကီးဘဲေရာင္းတာမဟုတ္ဘူး လိုခ်င္စရာေလးေတြ
ထူးထုူးဆန္းဆန္းဓါးေတြေရာေပါ့...
``ဘာလိုခ်င္လဲ ဘာလိုခ်င္လဲ လိုခ်င္တာအကုန္ရိွတယ္ ... လာမမ ဘာ၀ယ္မလဲ ... ေလယာဥ္ၾကီးနဲ႔လာတာ ေလယာဥ္ၾကီးနဲ႔လာတာ.....´´
ေရႊရုပ္ကိုၾကည့္ျပီးေျပာလိုက္တာေၾကာင့္
``နင့္ဆိုင္က ပစၥည္းေတြ ဆိုက္ကားနဲ႔မလာမွန္းသိတယ္.... ´´
``ခင္ဗ်ာ....´´
``ငါတို႕မ်က္မွန္၀ယ္မလို႕ ေဖၾကီးေျပာလိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ေစ်းေရာင္းတဲ့
ကုလားေလး သြက္လက္စြာလႈပ္ရွားလိုက္ေတာ့ ေဖၾကီး
ရဲ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာေနကာတစ္လက္ေရာက္လာပါတယ္.. ေဖၾကီးက ေရႊရုပ္ကိုၾကည့္ရင္း
``သမီးေဖၾကီးနဲ႔လိုက္လားး´`
ရုတ္တရက္ ပါးစပ္ကထြက္သြားတာေတာ့
``ေဖၾကီ းကာတြန္းထဲက ငတတ္ျပားနဲ႔တူတယ္ ...ဟီးဟီး မ်က္မွန္ကအမဲၾကီးနဲ႔´´
ေဖၾကီးေရႊရုပ္ေျပာျပီးျပီးျခင္း မ်က္မွန္ကိုခၽြတ္ျပီးသားျဖစ္ေနပါတယ္...အဲ့ဒါကို အဲ့ေရာင္းတဲ့ကုလားေလးက
``မမကလဲ အန္ကယ္ၾကီးနဲ႕႔လိုက္တဲ့ဟာကို .... တကယ္လိုက္တာ အန္ကယ္ၾကီးက ...´´
ေဖၾကီးကိုလဲ လွည့္ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ´´
``ငါ့အေဖကို ေရသဘင္တစ္လက္ရွာေပး ။ ေဖၾကီး သမီးနဲ႔ ဒီမ်က္မွန္လိုက္လား ...´´
``အင္းသမီး ကိုရီးယားထဲက လူဆိုးနဲ႔တူတယ္..´´
အဲ့လိုအားေပးေတာ့လဲ ေရႊရုပ္မ်က္မွန္ဆဲြခၽြတ္ျပီးသား အဲ့လိုနဲ႔ေရြးလိုက္တာ
ေရႊရုပ္နဲ႔ ေဖၾကီး ၾကိဳက္တဲ့ မ်က္မွန္တစ္လက္စီရပါေတာ့တယ္ ။ ေစ်ူးေမးေတာ့
အားပါးပါး နည္းတဲ့ ဂဏန္းလား လက္မၾကီးကနည္းတာမဟုတ္ဘူး အဲေလ
..ေစ်းကမနည္းဘူး ဘယ္ရမလဲေနာ္ စစ္တာေပါ့ စစ္မွစစ္ေပါ့
``နင္ေဖာက္သည္ျဖစ္မွာေနာ္ ။ ငါေျပာတဲ့ေစ်းဘဲထားလိုက္ ...နင္ငါ့ကိုမျမင္ဖူးဘူးလား ´
``ဟင္ ျမင္ဖူးပါဘူး.....´´
ေစ်းေရာင္းတဲ့ကုလားေလးက ေယာင္အအ ျပန္ေျဖတယ္....
``ညံ့လိုက္တာဟယ္ နင့္ဆိုင္ေရွ႕က ငါျဖတ္ေလွ်ာက္လာတာ ကိုးရာကိုးဆယ့္ကိုးခါနဲ႔ တစ္၀က္ရိွျပီ ...´´
``အယ္ ဘယ္လိုတစ္၀က္ကပါလာတာလဲ ...´´
``အဲ့တစ္၀က္က ငါ နင့္ဆိုင္ေရွ႕လဲေရာက္ေရာ ဟိုဘက္မွာ ပစၥည္းက်န္ခဲ့လို႕ ျပန္လွည့္တာေလ....´`
``ဟီးဟီး....အမကေပ်ာ္တတ္တယ္ေနာ္ ဘယ္မွာေနတာလဲ....´`
ေဖၾကီးက မ်က္မွန္ေပၚကေန ကုလားေလးကိုေက်ာ္ၾကည့္တယ္... ေရႊရုပ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း
``အိမ္မွာေနတယ္......´´
``ဟီးဟီး.....´´
``ဟီးဟီးလုပ္မေနနဲ႔ ငါေျပာတဲ့ေစ်းနဲ႔ေရာင္းမွာလား မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ေပါ့...´´
``အမကတစ္၀က္ေတာင္မကဘူး.....´´
ဒါေတာ့ျပန္ေျပာတတ္သား ေဖၾကီးကေတာ့ သူ႕သမီးဘယ္လုိစစ္လဲဆိုတာဘဲ
ျပံဳးျပီးၾကည့္ေနတယ္ ``နင့္ဟာေလယာဥ္ပ်ံၾကီးနဲ႔လာျပီး
နင္ကေပါေခ်ာင္ေကာင္းရထားတာေလ ..ငါတစ္၀က္စစ္ျပီး၀ယ္တဲ့ေစ်းေတာင္
နင္တစ္၀က္ျမတ္ျပီးသား မဟုတ္ဘူးလား ...´´
``ဟုတ္တယ္ေလ အာာာာာာာ ဟုတ္ပါဘူး..... ´
``ဟီးဟီး......´´
ဒီတစ္ခါေတာ့ေဖၾကီးရီလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္....ေနကာကမ၀ယ္လုိ႕မျဖစ္ေတာ့ ေနက
ေတာ္ေတာ္ပူေနတာ ...မထြက္ျဖစ္လို႕တာလမ္းထြက္ရေပမယ့္
ကြန္ျပဴတာေရွ႕ႈ႕ထိိုင္ျပီဇာတ္လမ္းေရးတဲ့ အလုပ္ေလာက္ ဘယ္အလုပ္ကိုမွ သေဘာမက်
ေနပူေနလို႕႔ေလ.......
``ယူသြားဗ်ာ အမရာ ... ´´
ကုလားေလးစိတ္ညစ္ျပီထင္တယ္ ...
ေရႊရုပ္နဲ႔ေဖၾကီးေနကာတစ္ေယာက္တစ္လက္တပ္ၾကည့္တယ္ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ဆိုင္က
ေသာ့တဲြလွလွေလးေတြကို မ်က္စိေရာက္ေတာ့ လက္၀ါးတစ္၀က္ေလာက္ရိွတဲ့
ခရမ္းသီးေလး တင္ထားတယ္ ေတာ္ေတာ္လွတယ္ ခရမ္းသီးနဲ႔ေတာ္ေတာ္တူတယ္ ...ဒါနဲ႔
``ဒါကေသာ့ခ်ိတ္လား ..´´
``ဟုတ္တယ္အမရ ခရမ္းသီးေသာ့ခ်ိတ္ေလ ...´´
``ေအးေနာ္ လွသားဘဲ ...ခ်စ္စရာေလး``
``အမလိုခ်င္လို႕လား သူမ်ားကိုတစ္ေထာင္ေရာင္းတာအမငါးရာဘဲေပး ...´´
``ဒီေသးေသးေလးကိုငါးရာ ယူဘူး ...´´
``ဟုတ္ဘူးေလ ညစ္ၾကည့္အသံျမည္တယ္ ...´´
ဟုတ္ပါရဲ႕ အသံထြက္လာတယ္ ရာဘာနဲ႕လွေအာင္လုပ္ထားတဲ့ေသာ့ခ်ိတ္ေလးပါ ..ဒါေပမယ့္
``ယူဘုူးဟာ ခရမ္းသီးအစစ္ေတာင္ အျပင္မွာ သံုးလံုးတစ္ရာေလာက္ဘဲရိွတာ
...ျပီးေတာ့ ဒီကအတုၾကီး ခ်က္စားလို႕လဲမရဘူး ဒါဘဲေဖၾကီးသြားရေအာင္......´´
ကုလားေလးပါးစပ္အေဟာင္းသားက်န္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရႊရုပ္တုိ႕ အဲ့ဆိုင္ေလးရဲ႕ အျပင္ကုိရပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ...
``ဟာ......´`
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕လံုး မိုးအုံ႕သြားပါေတာ့တယ္
.........မိုးအုံ႕ေတာ့ မဲေနကာ ေရႊရုပ္တို႕ သားအဖေနကာမ်က္မွန္ၾကီးနဲ႔
လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းေဖၾကီးက
``ဟားဟား သမီး ညည္းေနကာမ်က္မွန္၀ယ္လို႕ မိုးအံု႕တာ ခၽြတ္ထားေတာ့ ဒီတိုင္းသြားမယ္ ေနလဲရိပ္ေနတာဘဲ ...´`
ေျပာလဲေျပာေဖၾကီး ကခၽြတ္လိုက္ပါတယ္ ... `
``မခၽြတ္ပါနဲ႕ေဖၾကီးကလဲ လွတယ္ ...ထားလိုက္ ဒီတိုင္းသြားရေအာင္....´´
ေဖၾကီးက တဟားဟားနဲ႔ရီရင္း ေရႊရုပ္ကိုတိုးတိုးကပ္ေျပာပါတယ္
``သမီး ညည္းလမ္းေလွ်ာက္တာ ယိုင္တိုင္တိုင္နဲ႔
ေရွ႕ကေစ်းသည္ကိုတက္နင္းမိမယ္ေနာ္ မိုးကအံု႕အံု႕နဲ႕ေနကာမ်က္မွန္ၾကီးနဲ႔
ျမင္ေရာျမင္ရရဲ႕လား...´´
``ဟီးဟီးေဖၾကီးကလဲ.....´´
တကယ္လဲ ေရႊရုပ္ ေလွ်ာက္ပါတယ္ တစ္ခါမွမ်က္မွန္မတပ္ဖူးေသာေၾကာင့္နားေခါင္းက
တစ္ခုခုကိုေက်ာပိုးထားသလိုလဲ ခံစားရပါေသးတယ္ .... ဒါေပမယ့္
မ်က္မွန္ေတာ့မခၽြတ္မိ ကားေပၚတက္ေတာ့မွ အျမင့္ကိုေျခလွမ္းတက္တာဘဲ ဘယ္လို
ကားရဲ႕ေလွကားနဲ႔ခ်ိတ္မိမွန္းမသိ ၀ုန္းဆိုဘဲ ဒါေပမယ့္
တရုတ္သိုင္းကားေတြၾကည့္ထားေတာ့ မလဲသြား လူေတာ့ေတာ္ေတာ္နာသြားတယ္
ကားေပၚကလူေတြ အမ်ားၾကီး ေရႊရုပ္လဲ ရွက္ေနေတာ့ မနာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး
ေဖၾကီးေဘးနားသြားထိုင္လိုက္တယ္ .......... ေဖၾကီးကေတာ့
``သမီး နာတယ္မဟုတ္လား ဟားဟား...´´
``နာတယ္ေဖၾကီး ဟီးဟီး.....´´
``မ်က္မွန္ခၽြတ္လိိုက္ေတာ့ ..ကားေပၚေရာက္ေနျပီ...´´
ေရႊရုပ္ေဖၾကီးကိုရီျပလိုက္ပါတယ္။။ ေနနွင့္ဦး ဒီမ်က္မွန္အိမ္ထိေရာက္ေအာင္၀တ္သြားမယ္ ...
ကားေပၚကလူေတြကေတာ့ မ်က္မွန္ၾကီးတပ္ျပီးမျမင္ဘူးဆို ၾကိတ္ရီေနက်မွာဘဲ ...ရီပါေစေပါ့ ဂရုစိုက္လို႕ ဒီမ်က္မွန္ လံုး၀မခၽြတ္ဘူုးးးးး
................................................
ျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ
ေရႊရုပ္....