ပိုင္းျခားခ်က္

လြမ္းရမွာလား
ေ၀ဒနာေတြကို ေပးကာသြားတဲ့
အေ၀းဆံုးကလူ

တေျမ႕ေျမ႕ေလးေပါ့
ငါ့ရဲ႕ လြမ္းျခင္းေတြလည္း
ေတာက္ေလာင္လို႕ေန

ေရေျမျခားေနလို႕
ေတြးရတာ စိတ္ေတြပူမိ

ေနထိုင္မွေကာင္းပါရဲ႕လား
ကြယ္ရာမွာ ဘယ္လိုရွိေနမလဲ

တစ္စတစ္စနဲ႕
ငါ့ရဲ႕ ေသာကေတြ
ေတာင္လိုပံုေနခဲ့ၿပီ

လြမ္းလြန္းလို႕ေလ
ေတြးေတာေတာင္းတ
စိတ္ေတြေ၀၀ါးခဲ့ရၿပီ

တစ္နယ္တစ္ေက်းမွာ
ေရေျမျခားလို႕
ေပ်ာ္ရႊင္ကာရွိပါေစေတာ့ကြယ္...
{ေဇာင္း}

http://mraungj.multiply.com/journal/item/307/307

ခ်စ္စိတ္ရြယ္ရည္
မုန္းမာန္၀ံ့ခ်ီလို႕

အခါေတာ္ေပး
မဂၤလာေတးေတာင္
ငါ့ရဲ႕နားထဲ ခါးသီးေနတယ္

ခ်စ္စိတ္မႊန္မူး
လူ႐ူးတစ္ေယာက္လို
ယူပါ ကယ္ပါ တစ္ဆာဆာနဲ႕

ရင္တြင္းတည္ရွိ
ႏွလံုးသားတစ္စံုက
ေအာ္ဟစ္ေနေသာ္လည္း

ဥပကၡာေဒ၀ီလို
သခင္မစိတ္ထား
စိမ္းကားရက္ေပပါ့

ေကာင္းကင္နတ္သၾကား
ဆင္းကယ္ရင္ေတာင္
မမီႏိုင္ေတာ့ပါဘူး

ရက္စက္ စိမ္းကား
ေရွာင္ဖယ္ရက္သူ

မထူးေတာ့တဲ့ဇာတ္မို႕
မုန္းေမ့ကာ သြားလိုက္ပါေတာ့

ခ်စ္ျခင္းေ၀ဒနာေတြ
ခ်ဴပ္ၿငိမ္းပါရေစ....
{ေဇာင္း}

ကဗ်ာေတြကို ဒီမွာလည္း ဖတ္ႏိုင္၏
http://mraungj.multiply.com

အစိတ္အပိုင္းနဲ႕ ခြဲျခားထားတဲ့ စိတ္တစ္ခုမွာ စိတ္ပ်က္ျခင္း၊ စိတ္အားငယ္ျခင္း၊ စိတ္ညစ္ျခင္း၊ စိတ္ဓါတ္က်ျခင္း၊ စိတ္ၾကည္ႏွဴးျခင္း၊ စိတ္ေပ်ာ္ျခင္း၊ စိတ္ရႊင္လန္းျခင္း၊ စတဲ့အရာေတြျဖစ္ေပၚလာေစတာဟာ ၿပဳလုပ္သက္ဆိုက္သူနဲ႔သာ ပတ္သက္မႈရွိပါတယ္၊ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို လူတစ္ေယာက္က ဖန္တီးေပးသလို မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ဖန္တီးပါတယ္၊ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ပ်က္ျခင္းကိုလည္း လူတစ္ေယာက္က ၿပဳလုပ္သလို မိမိစိတ္နဲ႕လည္းသက္ဆိုင္ပါတယ္၊ တစ္နည္းေျပာရရင္ “မည္သူမၿပဳမိမိမႈ”ဆိုသလိုသာ......

လူတစ္ေယာက္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ထားတယ္ ဆိုေပမဲ့လည္း အဲ့ဒီလူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ၎ရဲ႕စိတ္အေပၚ၌သာ မူတည္ပါသည္

လယ္ယာထဲမွာ ႏွာဖားႀကိဳးအထိုးခံထားရၿပီး လယ္ထြန္ေပးေနတဲ့ ႏြားတစ္ေကာင္ရဲ႕ စည္းစိမ္ဟာ ေကာက္ရိုးေျခာက္ကို စားရတဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးဆိုသလို ဘ၀မွာလည္း ပင္ပန္းမႈေတြကို ပေပ်ာက္ေစတာ ႏြားတစ္ေကာင္ရဲ႕ စည္းစိမ္ေလာက္ေတာင္မရွိဘူး....

စကားအသံုးအႏႈန္းၾကမ္းတမ္းသြားမယ္ဆိုရင္ ၀ႏၵာမိပါ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မေလာက္မငွ ဘ၀ႀကီးကို အဲ့လိုပဲ ပမာႏႈိင္းရပါလိမ့္မယ္..။

နက္ျဖန္တိုင္းမွာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုရင္ ၾကင္နာျခင္းဟာ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ

ၾကည္နာျခင္း = ယံုၾကည္နားလည္မႈ

လြမ္းတဲ့အခါ စာေတြေရးရင္းနဲ႕.............

ရုိးရိုးေလးနဲ႕လွရက္သူ မင္းရဲ႕အၿပံဳးေလးေတြက ေၾကာင္တစ္ေကာင္လို မာယာေတြသံုးၿပီး ဘီလူးတစ္ေကာင္လို လွည့္စားမဲ့အထာေလးေတြေၾကာင့္ ေ၀းေ၀းကေရွာင္ဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို ဖတ္လိုက္ရသလိုပဲ လိုလိုေနရင္း ေ၀းေ၀းက ငါေရွာင္ေနခဲ့တယ္...။ ေၾကာက္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္.. ခံစားရလြယ္တဲ့ ငါ့ရဲ႕ႏွလံုးသားကို ဒါဏ္ရာ ရမွာစိုးလို႕ပါ...

အမွတ္တမဲ့ပါပဲ
မင္း၀င္ေရာက္လာတာ

အမွတ္တမဲ့ပါပဲ
မင္းျပန္လည္ထြက္ခြာသြားတာ

အမွတ္တမဲ့ပါပဲ
ငါလြမ္းလိုက္ရတာ

အမွတ္တမဲ့ပါပဲ
ငါတမ္းတမိတာ

အမွတ္တမဲ့ပါပဲ
ငါခံစားလိုက္ရတာ

အမွတ္တမဲ့ပါပဲ
ငါအသည္းကြဲသြားတာ….

လူရယ္လို႕ျဖစ္လာကတည္းက ဘ၀မ်ားစြာရဲ႕ မြနး္ၾကပ္မႈေတြၾကားမွာ ရွင္သန္ၾကီးပ်င္းလာရသလိုပါပဲ…။ ဆန္ၿပဳတ္နဲ႕ဖရံုသီးၿပဳတ္ကို မိန္ရည္ရွက္ရည္စားေသာက္လာရတဲ့ အခ်ိန္အခါတုန္းက ညအိပ္ရင္ အေႏြးေထြးဆံုးေစာင္က ဂုန္နီအိတ္ေလးေပါ့..။ မိသားစုအတြက္ နဖူးကေခၽြး ေျခမက်လည္း ဂရုမစိုက္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေကၽြးခဲ့တဲ့ အေဖ… အခုေတာ့ ပင္ပန္းမႈေတြၾကားမွာ ကင္းေ၀းစြာအနားယူသြားခဲ့ေလၿပီ။ မိုးလင္းလာတိုင္း ငွက္သိုက္ထဲက ပါးစပ္ဟၿပီး အစာေအာ္ေတာင္းေနတဲ့ ငွက္ေပါက္ေလးေတြလို တစ္ပူတစ္ဆာေအာ္ေနၾကတဲ့ သားသမီးေတြကို ၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္က်မိတဲ့ အေမ… အခုေတာ့ စိတ္မညစ္ပါနဲ႔ေတာ့ အေမ သားသမီးေတြအလွည့္ေရာက္ပါၿပီ အရိပ္ထဲမွာ ေကာင္းမြန္စြာအနားယူပါေတာ့လား…။ အရြယ္ေရာက္ရင္ မိခင္ရင္ခြင္ကိုပစ္၍ အေတာင္စံုရင္ပ်ံတဲ့ ငွက္ေတြလို မလုပ္ဘူးဆိုတာ စိတ္ခ်ပါယံုေပးပါအေမ…။ မိဘ အျခား နားခိုစရာမရွိ ဆိုသလို လူတစ္ေယာက္မွာ တစ္ဦးတည္းေသာ မိနွင့္ဖ ဆိုတာပဲရွိတယ္ အစားထိုးလို႕မရႏိုင္ေတာ့ေၾကာင့္……… အစားထိုးလို႕ မရႏိုင္အရာသည္ မိဘ “ေဇာင္း”