လြင့္ပါးသြားခဲ့ေသာ
Geschrieben am 10.02.2012 von
စေနမင္း
ခ်စ္ေနခ်ိန္မွာ အခ်စ္ကစိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္။ ဖမ္းဆုပ္လို႔ မရဘူး ရယူၿပီးခ်ိန္မွာအခ်စ္ကလွပခ်ဳိၿမိန္တယ္။လြမ္းေဆြး
ခ်ိန္မွာ အခ်စ္ကခါးသက္တယ္။ အသဲကဲြခ်ိန္မွာ အခ်စ္ကခိုကိုးရာမဲ့ လဲၿပိဳလို႔"ဘာျဖစ္လို႔ကြၽန္ေတာ့္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္
တာတာလဲ" ေအးစက္စက္ေျမျပင္ေပၚ လဲက်ရင္း အခ်စ္ကေမးတယ္။" ဝါသနာနဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကိုပဲ လိုခ်င္ခဲ့တာ "
ကြၽန္ေတာ့္ကို ေကာက္ယူပါ။ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုတာ ေနာက္ေတာ့ ခင္ဗ်ားသိမွာပါ "အခ်စ္က
ခခယယေတာင္းဆိုတယ္။"ဟို...."အခ်စ္ရဲ႕ခယေတာင္းဆိုမႈမွာ ကိုယ္ေတြေဝေနမိတယ္။ ေျပာစရာ စကားလံုး ကိုယ္
ရွာမေတြ႔ခဲ့ဘူး။ ကိုယ့္အေတြးထဲမွာ အခ်စ္ကျဒပ္မဲ့ပစၥည္း မျမင္ႏိုင္ဘူး၊ ဆုပ္ကိုင္လို႔မရဘူး။
ဒါေၾကာင့္ အခ်စ္နဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ၾကားမွာ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကိုေရြးဖို႔ ကိုယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔
ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ အခ်စ္ ကိုမၾကည့္ရက္ခဲ့လို႔ ခါးခ်ဳိးဦးညႊတ္ၿပီး အခ်စ္ကို ကိုယ္ေကာက္ယူလိုက္မိျပန္တယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္
မွာေတာ့ အခ်စ္ကကိုယ့္လက္ဖဝါးထဲမွာ တလက္လက္ေတာက္ပၿပီး ေႏြးေထြးတဲ့ေရာင္ျခည္ေတြ ယွက္ျဖာေနတဲ့ပုလဲ
တစ္လံုးလိုကိုယ္ခံစားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္"ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈကို နားလည္ေပးပါ။
အခုအခ်ိန္မွာ အခ်စ္က ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေလာက္ အေရးမႀကီးဘူးလို႔ ကိုယ္ထင္တယ္"ေနာက္ဆံုး အခ်စ္ကို ကိုယ္တီးတိုး
ေတာင္းပန္ရင္း လႊတ္ခ်ဖို႔ျပင္တယ္။ "မလုပ္ပါနဲ႔. ကြၽန္ေတာ့္ကိုလႊတ္မခ်ပါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေပါင္ႏွံၿပီး အလိုရွိတဲ့ပစၥည္းနဲ႔
လဲယူပါ။ တစ္ေန႔ကြၽန္ေတာ့္ကိုသတိရတဲ့အခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္ကို ျပန္လာဝယ္ပါ။
အခ်စ္ကို လက္ဖဝါးထဲထည့္ၿပီး ''အခ်စ္အေပါင္ဆိုင္'' ဆီကို ကိုယ္ေရာက္ခဲ့တယ္။ အေပါင္ဆုိင္ပိုင္ရွင္ကေခါင္းမေဖာ္ဘဲ
ေမးတယ္။"ဘာနဲ႔ လဲမလဲ?" ''ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္နဲ႔ လြတ္လပ္မႈ" စိတ္ထင့္ထင့္နဲ႔ ကိုယ္ေျဖတယ္။ "အခ်စ္ကိုထားၿပီး သြားႏိုင္
ပါၿပီ"ကိုယ့္အခ်စ္ကို အိတ္တစ္အိတ္ထဲထည့္ၿပီး အိတ္ေပၚ အမွတ္တစ္ခုကပ္လိုက္တာကို ကိုယ္လွမ္း ျမင္လိုက္တယ္။
အမွတ္ေပၚမွာက "၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လအခ်စ္" တဲ့ "ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္နဲ႔လြတ္လပ္မႈ" ကိုပိုက္ၿပီး အေပါင္ဆိုင္က ကိုယ္အေျပး
ထြက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး အခ်စ္ရဲ႕ ခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈေတြကင္းခဲ့လို႔ ကိုယ္လြတ္လပ္ခဲ့တယ္။
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ ကိုယ္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဝဲပ်ံႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကာလတစ္ခုအေရာက္မွာ
"အထီးက်န္ျခင္း"ဆိုသူတစ္ဦးက ကိုယ္သတိမထားမိခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အနားေရာက္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကို ကိုယ္ဘယ္
လိုမွျငင္းပယ္၊ ေမာင္းထုတ္လို႔ မရခဲ့ဘူး။ ဒီလိုအခ်ိန္ခါမ်ဳိးမွာအခ်စ္ကိုကိုယ္ျပန္သတိရမိတယ္။ လွပတဲ့ေရာင္ျခည္ေတြနဲ႔
ယွက္သန္းထားတဲ့ အခ်စ္ကိုကိုယ္ျပန္လြမ္းဆြတ္မိတယ္။ အခ်စ္အေပါင္ဆိုင္ထဲ ကိုယ္တစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ့ျပန္တယ္။
အေပါင္ဆိုင္ထဲမွာ အိတ္ႀကီးအိတ္ေသးေတြ အျပည့္ခ်ိတ္လို႔ အေပါင္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ႀကီးက ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ အလုပ္
ေတြရႈပ္ေနခဲ့တယ္။ "၁၉၉၈ခုႏွစ္ ဇြန္လကအခ်စ္ ျပန္ဝယ္ခ်င္လို႔ပါ" "ဘာနဲ႔ ဝယ္မလဲ ?" ရင့္ေရာ္ေနတဲ့အသံနဲ႔ အေပါင္
ဆိုင္ပိုင္ရွင္ကကိုယ့္ကို ေအးစက္စက္နဲ႔ေမးတယ္။ "ကိုယ္ရဲ႕အခုလက္ရွိနဲ႔ အနာဂတ္အရာအားလံုး ၿပီးေတာ့ အသဲႏွလံုး
တစ္စံုနဲ႔ ျပန္ဝယ္မွာပါ" ေတြေဝမႈကင္းတဲ့အသံနဲ႔ ကိုယ္ျပန္ေျဖတယ္။ တုန္ရီေနတဲ့လက္ေတြနဲ႔ အိတ္ကိုဖြင့္ၾကည့္လိုက္
တယ္။ အိတ္ထဲအခ်စ္က အရင္အတိုင္း လွပၾကြရြေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။
အခ်စ္ကို တယုတယ ကိုင္တြယ္ရင္း အေပါင္ဆိုင္က ကိုယ္လွည့္ထြက္လာခဲ့တယ္။
အရင္ကတန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းကိုမသိခဲ့လို႔ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့လက္ထဲကအခ်စ္ကိုလြတ္မက်ေအာင္
ကိုယ္ဂရုတစိုက္ရွိခဲ့တယ္။ အခ်စ္ကိုဂရုစိုက္ေနခဲ့လို႔ ေရွ႕ကလမ္းကိုကိုယ္ေသခ်ာမၾကည့္ခဲ့မိဘူး။ ေလျပင္းတိုက္ေနတဲ့
ရာသီဥတု အေျခအေနကိုလည္း သတိမရခဲ့ဘူး။ ကိုယ္ သတိတစ္ခ်က္အလြတ္မွာ ဒီႏွစ္ရာသီရဲ႕ နံပါတ္ (၃) ခုေျမာက္
"အမွန္တရား"ဆိုတဲ့ ေလျပင္းက ကိုယ့္လက္ထဲက အခ်စ္ကိုလြတ္က်ေအာင္ တိုက္ခိုက္သြားခဲ့တယ္။
ကိုယ့္လက္ထဲက အခ်စ္ေတြက ျပဳတ္က်ၿပီး သဲေတြျဖစ္သြားတာကိုကိုယ္မ်က္ဝါးထင္ထင္ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရတယ္။ "ဟင့္အင္း
ဒါငါ့အခ်စ္မဟုတ္ဘူး။ ငါ့အခ်စ္ကပုလဲေတြ" အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုကိုယ္ေအာ္ဟစ္ေနမိတယ္။ အခ်စ္ေတြကဘာျဖစ္လို႔
အမွန္တရားဆိုတဲ့ ေလျပင္းဒဏ္ကိုမခံႏိုင္မွန္း ကိုယ္နားမလည္ခဲ့ဘူး။ "အခ်စ္ဆိုတာ ပင္လယ္ထဲက သဲေတြပါပဲ။ကိုယ့္
စိတ္နဲ႔ တယုတယဂရုစုိက္မယ္။ လြမ္းဆြတ္ျခင္း၊ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ စြတ္စိုေစမွသူဟာ ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ အနယ္ထိုင္ ၿပီးပုလဲေတြ ျဖစ္သြားတာ" အခ်ိန္ '' လို႔ေခၚတဲ့ အဘိုးအိုက မလွမ္းမကမ္းကေန ကိုယ့္ကိုလွမ္းေျပာတယ္။ "အခ်စ္'' ကို
ခင္ဗ်ား ခဲြထားတာၾကာခဲ့လို႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕အခ်စ္က အရင္လိုပုလဲေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေလျပင္းရဲ႕ ဒဏ္ကို သူ
မခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ သဲေတြအျဖစ္ လႊင့္ပါးသြားခဲ့ရၿပီ" လက္ထဲကသဲေတြကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ကိုယ့္ရင္ေတြ တဆစ္ဆစ္နာက်င္ေနမိတယ္။
အရင္ကတန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ေပမ့ဲခုမွအဖိုးတန္မွန္းသိတဲ့ အခ်စ္ကိုကိုယ္တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ေပြ႔ဖက္ထား
ခ်င္ခဲ့မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သဲေတြက ကိုယ္လက္ညႇိဳးၾကားထဲကေန စီးက်သြားကုန္တယ္။ အခ်စ္က သဲမႈန္ ့ေတြအျဖစ္
ကိုယ့္ အနားကေနလြတ္က်ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ျပန္တယ္။
မွတ္ခ်က္ ။ ။ လြင့္ပါးသြားခဲ့ေသာ အျပာေရာင္မိုးတိမ္တိုက္မ်ား (သို ့မဟုတ္) "၁၉၉၈ခုႏွစ္ ဇြန္လ တမ္းျခင္း"
~~~~~ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးပဲ. အခ်စ္ေတြကို မလြင့္ပါးေစပဲအမိအရ ရယူဖမ္းဆုတ္နိဳင္ၾကပါေစ။ ~~~~~~